De jobkorting, geven aan wie al heeft

door Mieke Vogels (Vlaams parlementslid) op 9 maart 2009 in "Armoede", "Economie, fiscaliteit en werkgelegenheid"

In de krant van vrijdag neemt Walter Pauli de verdediging op van de jobkorting. Walter Pauli sluit zich aan bij het liberale discours over de hardwerkende Vlaming . “Hardwerkende tweeverdieners, die een kollosaal deel van hun loon afstaan aan fiscaliteit en sociale bijdragen ...Want dat koppel zal kunnen ‘profiteren’ van onze welvaartsstaat als ze snel erg oud worden, als ze toch maar eens ziek zouden willen zijn of hun job kwijt geraken. Maar verder zullen ze te betalen hebben en verder niets”, aldus Walter Pauli.

Diezelfde vrijdag verzamelen  sociale bewegingen in het Vlaams parlement rond de ‘Decenniumdoelen’, de voorstellen om de armoede in Vlaanderen ‘uit te sluiten’. Professor Cantillon ontkracht er op heldere wijze de stelling van Walter Pauli. De hardwerkende Vlaming betaalt immers niet alleen voor de sociale zekerheid. Het herverdelend aspect van onze welvaartsstaat is verkleind en niet vergroot aldus prof Cantillon. Steeds meer belastinggeld stroomt terug naar die hardwerkende Vlaming. De voorbije jaren zijn vele miljarden ingezet  om er voor te zorgen dat Vlamingen hun eigen woning kunnen verwerven, isoleren, renoveren…daar is niets mis mee maar je kan maar fiscaal aftrekken als je belasting betaalt , je kan maar premies voor isolatie krijgen als je voldoende middelen hebt om eerst te investeren… De overheid investeerde de voorbije jaren vele miljoenen euro in gratis borstkankerscreening,  de cijfers leren dat deze campagnes de lagere sociale klassen niet bereikt.  Extra investeringen in kinderopvang komen in de eerste plaats ten goede  van de goed opgeleide vrouw met stabiele job die weet dat ze zich op het moment dat ze zwanger wordt moet inschrijven.  Ook de fiscale aftrek van de dienstencheques is een voorbeeld van omgekeerde herverdeling.

Dat de hardwerkende Vlaming alleen maar te betalen heeft en verder niets, klopt dus niet, integendeel. De adoratie voor de hardwerkende Vlaming gecombineerd met de activeringspolitiek die maximaal inzet om iedereen aan het werk te helpen , ligt ook aan de basis van de theorie over de  “werkloosheidsval”. Als de vervangingsinkomens te hoog worden, zullen mensen niet meer solliciteren dus houden we die uitkeringen best laag.  Deze werkloosheidsval is ook de belangrijkste motivatie van de Vlaamse regering om de jobkorting alleen te geven aan de werkende Vlamingen. Wie niet werkt zal door de jobkorting  extra zijn best doen om toch werk te vinden, luidt het. Dit is natuurlijk baarlijke nonsens. Van de meer dan 1,2 miljoen Vlamingen die de jobkorting niet krijgen zijn er 900.000 Vlamingen die genieten van een vaak te klein pensioen, zijn er heel wat Vlamingen die wel willen maar niet kunnen werken omdat ze ziek of gehandicapt zijn, zijn er de hardwerkende Brusselaars…

Die werkloosheidsval was de voorbije jaren steeds weer het argument om de uitkeringen laag te houden met als gevolg dat het  leefloon in België maar 76% bedraagt van wat Europa als armoededrempel definieert , de gemiddelde werkloosheidsuitkeringen ligt 10% onder de Europese armoedegrens en ook mensen die leven van een  ziekte- en invaliditeitsuitkeringen  hebben uitkeringen onder die Europese armoededrempel. 

De enige manier om de werkloosheidsval op te lossen is niet het laag houden van de uitkeringen maar wel het optrekken van de minimumlonen. Een maandloon van 1.000 euro om voltijds te werken is onvoldoende om goed van te leven en motiveert inderdaad niet echt om te gaan werken . Het illustreert perfect dat werken niet noodzakelijk het antwoord is op armoede en dat ook in tijden van hoge tewerkstelling er nog altijd 1,5  miljoen Belgen  in armoede leven. Zo woont 60% van de kinderen die in armoede leven in een gezin met minstens één arbeidsinkomen.

Ondertussen begint de crisis  zich steeds duidelijker te manifesteren en worden  steeds meer mensen  (tijdelijk) werkloos, als we niet resoluut durven kiezen om ook solidair te zijn met wie niet (meer) werkt dan zal deze toch nog altijd rijke regio, verder verarmen en dit is voor Groen! onaanvaardbaar.

Juist daarom is het zo schrijnend dat de Vlaamse regering de jobkorting niet geeft aan de laagste inkomens, dat die Vlaamse regering op het moment dat iedereen weet dat de crisis toeslaat de 720 miljoen euro van de  jobkorting  niet gebuikt om een sociaal beleid te voeren. Om dit aan te klagen hebben de  Groen! lijsttrekkers hun jobkorting weggegeven en ja dit is een onderdeel van onze electorale campagne. Groen! wil zich profileren als een partij voor wie alle mensen belangrijk zijn ook wie niet werkt, wie geen spaarboek heeft, wie toevallig niet de juiste papieren heeft.


Mieke Vogels, Groen! voorzitster, Filip Wateeuw, lijsttrekker Oost-Vlaanderen, Bart Caron, lijsttrekker West-Vlaanderen, Johan Danen, lijsttrekker Limburg, Hermes Sanctorum, lijsttrekker Brabant, Luckas Vander Taelen, lijsttrekker Brussels Gewest

Contact: Mieke

Deel Deel
Mieke Vogels

Vlaams Volksvertegenwoordiger
Gemeenschapssenator