De democratische volksopstand in Libië wordt door Kadhafi met brutaal bloedvergieten onderdrukt. Economische sancties en het wapenembargo hebben niets uitgehaald. Zowel de VN, de Arabische Liga als de Libische oppositie waren vragende partij voor een internationaal ingrijpen. In die omstandigheden ging Groen! ging akkoord om het internationale principe 'responsibility to protect' te activeren. We kunnen niet passief toekijken hoe Kadhafi zijn eigen volk bombardeert.

 

Door dit standpunt van Groen! oversteeg het debat over Libië de Belgische partijpolitiek en de grenzen tussen meerderheid en oppositie. Het is jammer vast te stellen dat de minister van Defensie, Pieter De Crem (CD&V), toch de controverse opzoekt en er een partijpolitiek steekspel van maakt. Het is vooral verbazingwekkend hoe een minister zich zo kortzichtig kan opstellen als het over complexe zaken als internationale politiek gaat.

 

 

Wat een arrogantie. Het gebruik van geweld mag nooit vanzelfsprekend zijn en het is net belangrijk dat er voldoende debat is. In de huidige omstandigheden steunen wij de internationale operatie. Maar wij hebben de regering geen blanco cheque gegeven. Stel je voor dat sommige landen grondtroepen zouden willen inzetten terwijl de Libische oppositie zich ertegen verzet. In dat geval zal Groen! zijn steun herbekijken. Het is immers belangrijk dat de interne dynamiek in Libië gerespecteerd wordt. De militaire operatie moet het afslachten van de burgerbevolking door de troepen van Kadhafi stoppen en de mogelijkheden creëren voor een democratische transitie. Maar het domste wat het Westen nu kan doen, is zich in de plaats stellen van de Libische oppositie. Elke stap die we zetten moet verstandig zijn en rekening houden met wat de bevolking in Libië zelf wil. Wij claimen dan ook ons recht om de internationale operatie met een kritische blik te volgen. Pieter De Crem is de laatste die ons dat zal verbieden. Het is verbazingwekkend dat een minister zo huiverachtig staat tegenover een debat over internationale operaties.

 

 

Op 18 maart zei Pieter De Crem in het parlement dat elke vergelijking tussen Libië en Afghanistan 'smakeloos' is. We stellen vast dat hij zijn eigen woorden nu verloochent. De situatie in Libië en Afghanistan is totaal verschillend. De internationale gemeenschap zit 10 jaar in Afghanistan en we zien heel weinig vooruitgang. Onze boodschap is: de strategie is fout. Groen! wil Afghanistan niet overlaten aan de Taliban. Maar dan moeten we het roer omgooien en sterker inzetten op een evenwichtig drieluik militair-civiel-politiek. Er is nood aan meer ontwikkelingssamenwerking. Ook België besteedt bijna tien keer meer geld aan militaire inzet dan aan civiele hulp. Ook politiek moet nog veel gebeuren, want zolang de internationale gemeenschap de druk op Pakistan niet verhoogt om haar verdoken steun aan de Taliban te stoppen, is een oplossing niet mogelijk. Jammer genoeg wordt deze analyse door de Belgische regering zelden gemaakt. Onze regering loopt in de pas en laat geen kritische stem horen. De zwart-wit uitspraken van Pieter De Crem en zijn manke vergelijking tussen Libië en Afghanistan zijn niet van die aard om oplossingen dichterbij te brengen.

 

WOUTER DE VRIENDT - Wie? Kamerlid Groen! - Wat? Wie kritiek heeft op de Belgische operaties in Afghanistan, hoeft niet per se tegen een militair ingrijpen in Libië te zijn - Waarom? Afghanistan is Libië niet.

 

(Dit opiniestuk verscheen op 28 maart 2011 in De Standaard)