• Home
• nieuws
• Opiniestukken

• nieuws
  • Nieuwsberichten
  • Opiniestukken
• doe mee
  • Word lid
  • Vacatures
  • Steun Groen
  • Agenda
  • Leden
  • Lees mee
• Onze mensen
  • Partij
  • Provincieraden
  • Parlementsleden
  • Jong Groen
  • In je buurt
  • De Europese Groene Partij
  • Groen Plus
• ideeën
  • Programma
  • Standpunten
  • Geschiedenis
  • Dossiers
  • Vraag en antwoord
• Partij
  • Contact
  • Huisstijl
  • Netwerk

Huurders staan steeds meer in de kou

Vrijdag 12 december organiseert Vlaams volksvertegenwoordiger en senator Vera Dua een Ronde Tafel over wonen. Met deze Ronde Tafel hoopt ze de noden van de meer dan anderhalf miljoen Vlamingen die geen eigen woning hebben, onder de aandacht te brengen.

Meer dan anderhalf miljoen Vlamingen hebben geen eigen woning en een groot deel van deze mensen wonen dan ook nog eens in krotten. Deze mensen worden onder de mat van het Vlaamse Herstelplan geveegd dat zich zo graag richt op het woningbeleid. De Vlaamse bouwsector voelt immers de hete adem van de economische crisis. Het hele bouwprogramma van de Vlaamse regering is goed voor 15 miljard investeringen en een kapitaalinjectie van 6,5 miljard euro. Het is o.m. de bedoeling om op 10 jaar tijd 43.000 extra sociale huurwoningen te bouwen. Deze broodnodige inhaalbeweging in de sociale huisvesting is een goede zaak, maar volstaat niet. Een kwart van de Vlamingen, anderhalf miljoen mensen, hebben geen eigen woning en zullen er nooit een hebben. Deze mensen zijn gedwongen een woning te huren op een huurmarkt die nauwelijks wordt gecontroleerd.

Van Vlamingen wordt wel eens gezegd dat ze een baksteen in de maag hebben. Juister is dat het beleid altijd gericht is geweest op het bevorderen van het eigenaarschap. Als uitvloeisel van de Wet De Taeye (1948) kennen wij in ons land het systeem van de fiscale aftrek voor kapitaalaflossingen en hypothecaire leningen bij het kopen of bouwen van een eigen woning. Voor een belangrijk deel van de bevolking kwam daardoor een eigen woning binnen handbereik: 75% van de Vlamingen hebben vandaag een eigen woning of zijn hun woning aan het afbetalen bij de bank. De kostprijs van deze fiscale eigendomsondersteuning heeft minister van financiën Reynders onlangs prijsgegeven: dit kost de schatkist jaarlijks 2,1 miljard euro. Meer dan de helft van dit bedrag zou naar Vlaamse kopers gaan.

Daar bovenop bestaan er nog een hele reeks premies die in de praktijk enkel de eigenaars ten goede komen: renovatiepremies, verbeteringspremies, fiscale aftrek voor energie-investeringen, groene stroomcertificaten voor zonnepanelen, premies voor daktuinen enz…Op zich zijn dit allemaal schitterende maatregelen maar ze hebben een sterk Mattheuseffect. Alleen wie eigenaar is, heeft immers belang bij dergelijke investeringen. Dus wie heeft, krijgt meer. Wie niets heeft, valt uit de boot.

Een grote groep Vlamingen krijgt van deze vetpotten niets te zien en wordt overgeleverd aan een niet-gereglementeerde private huurmarkt waar te hoge prijzen worden betaald voor woningen van slechte tot zeer slechte kwaliteit. De woonkosten vormen momenteel de belangrijkste armoedeval voor de Vlamingen met een laag inkomen. Want bovenop de hoge huurprijs komt er veelal nog een torenhoge energiefactuur bij voor de slecht geïsoleerde, dikwijls erg verwaarloosde huurwoningen.

De Vlaamse huurder blijft dus letterlijk en figuurlijk in de kou staan. De enige logische weg is eindelijk komaf maken met onze superliberale huurwetgeving, want mensen die huren hebben ook recht op een woning die voldoet aan de moderne voorzieningen tegen een betaalbare prijs.

In het eerste pakket van de Staatshervorming is de regionalisering van de federale huurwet voorzien. Dit is een unieke kans voor Vlaanderen om de onrechtvaardige situatie op de private huurmarkt recht te trekken. Voor de huurders kan Vlaanderen dan een robuust systeem van echte huursubsidies gerelateerd aan het inkomen invoeren. Dit moet dan wel gekoppeld worden aan een strikte regulering van de huurprijzen. Het is immers niet de bedoeling dat door huurprijsstijgingen de huursubsidies uiteindelijk in de zak van de verhuurder terecht komen. Er moeten daarenboven ook duidelijke kwaliteitseisen komen voor de verhuurde woningen want momenteel worden halve krotten verhuurd voor schandalige prijzen. Als Vlaanderen deze twee voorwaarden koppelt aan fiscale aftrekbaarheid van investeringen die de huurwoning kwaliteitsvoller maken, dan is dit systeem ook een goede zaak voor de eigenaars: hun investeringen worden fiscaal aantrekkelijk gemaakt, zij krijgen een ‘juiste’ prijs voor hun verhuurde woning en ook de minder kapitaalkrachtige huurder zal in staat zijn de huur te betalen, dus minder wanbetalingen.

Naast bijkomende sociale woningen heeft Vlaanderen dus dringend nood aan een aangepast sociaal huursysteem zodat wonen ook voor de huurder betaalbaar wordt. Vrijdag organiseert Groen! een rondetafelconferentie over Huisvesting. Experts zullen daar een overzicht geven van welke maatregelen de Vlaamse overheid zou kunnen nemen om de huurder op de private huizenmarkt beter te beschermen, want ook deze anderhalf miljoen mensen hebben recht op een betaalbare woning die voldoet aan de hedendaagse normen van energiebesparing en comfort.

Contact: Vera Dua -

Deel