• Home
• nieuws
• Opiniestukken

• nieuws
  • Nieuwsberichten
  • Opiniestukken
• doe mee
  • Word lid
  • Vacatures
  • Steun Groen
  • Agenda
  • Leden
  • Lees mee
  • Eurocratisch zakwoordenboek
• Onze mensen
  • Partij
  • Provincieraden
  • Parlementsleden
  • Jong Groen
  • In je buurt
  • De Europese Groene Partij
  • Groen Plus
  • Rouwregister - Willy Minnebo
• ideeën
  • Programma
  • Standpunten
  • Geschiedenis
  • Dossiers
  • Vraag en antwoord
• Partij
  • Contact
  • Huisstijl
  • Netwerk
  • Webshop

Loketverbod voor hoofddoeken: heiligt het doel de middelen?

Dit stuk verscheen in De Standaard van 22 mei 2007 Sinds de dresscode in de Stad Antwerpen werd ingevoerd, is er al heel wat inkt gevloeid over wat gemeenzaam bekend staat als het loketverbod voor draagsters van hoofddoeken. Het debat wordt gevoerd op het scherpst van de snee: tussen vrijzinnigen die de strikte neutraliteit als ideaal nemen en zij die het pluralisme voorstaan, tussen denkers en schrijvers die in het verbod een beperking van de diversiteit zien en zij die het zien als een bescherming van de scheiding tussen Kerk en Staat, tussen mensen die de ‘objectieve onderdrukkingssymboliek’ eigen aan de hoofddoek als uitgangspunt nemen en zij die de vrijwillige en subjectieve keuze van de draagsters willen verdedigen.

Groen! is voorstander van een actief pluralisme, zoals die in België de facto bestaat (bestond?). Geschiedkundig gezien werd er in dit land ook altijd pragmatisch met het levensbeschouwelijke omgesprongen. Het ontstaan van de katholieke zuil, van joodse scholen, van nonnetjes die mét hoofddoek les gaven zijn herkenbare voorbeelden. Kortom, in dit land werd steeds de vrije keuze gelaten. Samen met de steeds duidelijker wordende aanwezigheid van een religieuze moslimgroep, gaan er echter ook meer stemmen op om religieuze symbolen in het openbare leven te verbieden. In dit debat ontwaar ik telkens twee terugkerende argumenten: ten eerste om de scheiding tussen kerk en staat te vrjwaren en de burger neutraliteit te garanderen, ten tweede om moslimvrouwen die onderdrukt worden, te bevrijden van dit juk.

Laat me duidelijk zijn: ook ik ben voorstander van neutraliteit, en ook ik vecht tegen elke vorm van onderdrukking. Maar ik geloof niet dat het verbieden van hoofddoeken voor mensen met een loketfunctie ook maar een van beide doelen dient. Integendeel, het werkt net contraproductief. Ten eerste geloof ik niet dat de scheiding tussen Kerk en Staat bedreigd wordt door het uiterlijk van personeel. Neutraliteit staat of valt niet met de hoofddoek, wel met een gelijke behandeling van elke burger. Ambtenaren moeten in hun job iedereen gelijk behandelen. Personeelsleden moeten beoordeeld worden op hun werk, niet op hoe ze eruit zien. Mensen die weigeren bepaalde personen te helpen omdat ze niet akkoord gaan met het feit dat de klant homo of allochtoon is, of een andere religie heeft, doen hun job niet goed. Wie moeite heeft met de geaardheid of uiterlijk kenmerk of vraag van een klant, zal daar ongeacht de vestimentaire voorschriften moeite mee blijven hebben. Gedragscodes en huisreglementen dienen om dat soort problemen aan te pakken. Ook de verwijzing naar de gevoeligheid van een klant is wat mij betreft een non-argument. Net zoals ik vind dat een allochtone patiënt op de dienst spoedgevallen in het ziekenhuis geen eisen kan stellen qua sekse van de dokter die hem of haar behandelt, vind ik niet dat de overheid mag capituleren voor de vooroordelen van de klant die aan een loket komt. Integendeel, hier hebben we een voorbeeldfunctie te vervullen. Loketpersoneel moet gewoon de administratieve taken opnemen en mensen correct helpen. Dit gedrag kan de werkgever perfect evalueren, ongeacht of het personeel nu al dan niet een hoofddoek, button of oorbel draagt.

Ten tweede leidt het hoofddoekenverbod tot bijkomende ongewenste effecten. Vertrekkende van de argumentatie van neutraliteit kon het bestuur bijvoorbeeld niet anders dan tot in het absurde verder detailleren wat kan en niet kan: buttons, pins en oorbellen voor mannen… Naast de vraag wie hierover op welke manier controle gaat houden, is het ook maar de vraag hoe het kan dat een stad met een socialistische burgemeester zonder boe of ba dergelijke verregaande richtlijnen kan opleggen zonder voorafgaand sociaal overleg. Immers, heel wat van het hoofddoekdragend loketpersoneel vroeg bij aanwerving expliciet of de hoofddoek een probleem was. Bij opmaak van het contract was het dat niet. Nu ineens wordt dat contract eenzijdig veranderd, voor àlle loketpersoneel.

Erger nog is het feit dat dit hoofddoekenverbod voor loketpersoneel ook anderen inspireert. De overheid vervult hier spijtig genoeg haar voorbeeldfunctie voortreffelijk. Niet alleen créchepersoneel, ook vrijwilligsters en werkzoekende vrouwen worden nu geweigerd omwille van de hoofddoek. Gevolg: een groep vrouwen die sowieso al niet sterk staan op onze arbeidsmarkt, raakt nog meer in de verdrukking. En dat geldt zowel voor vrouwen die vrijwillig voor hun hoofddoek kiezen, alsook voor vrouwen die verplicht worden hun hoofddoek te dragen. Vrouwen die er vrijwillig voor kiezen, en die hun werk goed doen, worden verplicht zichzelf te veranderen om te kunnen blijven werken. Vrouwen die verplicht worden een hoofddoek te dragen om te mogen werken, hebben dan weer een kans minder om zelfstandig te worden en zichzelf te ontplooien. Dit terwijl het aanbieden van jobs aan de ‘verdrukten’ van deze samenleving de beste garantie op hun verzelfstandiging en zelfontplooing is. Immers: de maatschappelijke realiteit is er een van ongelijkheid. Als een meisje of vrouw van thuis uit gedwongen wordt een hoofddoek te dragen, en de overheid en/of arbeidsmarkt besluit daarom de hoofddoek te verbieden, dan is het gevolg simpelweg dat deze gedwongen groep steeds minder kansen krijgt op zelfstandigheid. Werk emancipeert, net als onderwijs.

Ik begrijp ook de dringendheid van het loketverbod niet, noch de noodzaak. Er zijn bij mijn weten totnogtoe ook geen klachten geweest over hoofddoekdragend personeel. Vanwaar dan ineens deze beslissing? Wordt hier niet eerder een probleem bijgecreëerd? Wat hebben we hiermee uiteindelijk bereikt, buiten een polarisering en een verzwakking van een reeds kwetsbare groep op de arbeidsmarkt? Dat terwijl de uitdagingen qua diversiteit op de arbeidsmarkt, in het onderwijs en op de woningmarkt nog steeds gigantisch zijn…

Contact: Inge Jooris

Federaal Volksvertegenwoordiger
www.meyremalmaci.be

Deel