• Home
• nieuws
• Opiniestukken

• nieuws
  • Nieuwsberichten
  • Opiniestukken
• doe mee
  • Word lid
  • Vacatures
  • Steun Groen
  • Agenda
  • Leden
  • Lees mee
  • Eurocratisch zakwoordenboek
• Onze mensen
  • Partij
  • Provincieraden
  • Parlementsleden
  • Jong Groen
  • In je buurt
  • De Europese Groene Partij
  • Groen Plus
  • Rouwregister - Willy Minnebo
• ideeën
  • Programma
  • Standpunten
  • Geschiedenis
  • Dossiers
  • Vraag en antwoord
• Partij
  • Contact
  • Huisstijl
  • Netwerk
  • Webshop

Vande Lanotte: de Vlaamse Don Quichot en het gevecht tegen windmolens

De huidige regering heeft er geen problemen mee om een koehandel te maken van het uitreiken van vergunningen, in plaats van voluit voor windenergie te kiezen Opiniestuk verschenen in De Morgen van 18 augustus 2005 van Jef Tavernier en Magda Aelvoet

Goedkope energie die er mee kan voor zorgen dat we de klimaatcrisis toch nog het hoofd bieden: dat klinkt toch goed in de oren van elk weldenkend mens? Het zou toch logisch zijn dat de overheid de windturbinetechnologie ondersteunt. Echter, op elk beleidsniveau merkt Groen! dat alles wordt gedaan om ervoor te zorgen dat we afhankelijk blijven van dure olie of gevaarlijk uranium. De politieke verantwoordelijkheid voor het saboteren van een sector met een enorm potentieel aan werkplaatsen is volledig voor rekening van minister Johan Vande Lanotte.

Paarsgroen heeft indertijd een enorme inhaalbeweging gemaakt inzake groene energie. Voor het eerst werd een wetgevend kader gecreëerd voor windenergie op zee; tot dan kon geen enkel Noordzee-project worden ingediend. Vandaag wordt alles gedaan om die onmogelijk te maken.

Zo hebben de Vlaamse SP.A-ministers Bossuyt en Stevaert de groenestroomdoelstelling verlaagd van 3 naar 2 procent. Daarna hebben ze een poging ondernomen om de definitie van groene stroom af te zwakken. In 2003 werd het vervoer van Vlaamse groene stroom via het net gratis gemaakt om de productie ervan te stimuleren. Europa zag daar een overtreding van het gelijkheidsbeginsel in en tikte Vlaanderen op de vingers. In plaats van het transport van buitenlandse groene stroom gelijk te stellen met Vlaamse, vond minister Bossuyt het nodig om het gratis transport van Vlaamse groene stroom af te schaffen.

Ook Brugs CD&V-burgemeester Moenaert verzet zich tegen windmolens. Zijn CD&V-SP.A-bestuur (met Renaat Landuyt) was bij de Raad van State een zaak begonnen tegen de bouw van zeven windturbines aan het Boudewijnkanaal. Toen de Vlaamse regering hem de garantie gaf dat er geen turbines meer bijkomen, heeft hij de zaak stopgezet. De huidige regering heeft er dus geen problemen mee om een koehandel te maken van het uitreiken van vergunningen, in plaats van voluit voor windenergie te kiezen.

Het treffendst zijn de wapenfeiten van minister Vande Lanotte. In hartje zomer 2003 verklaarde hij bij KB in één pennentrek de hele territoriale zee windmolenvrij, nadat hij de bevoegdheid Noordzee onttrokken had aan Freya Van den Bossche, die toen nog federaal milieuminister was. Hij maakte zo drie windturbineprojecten op de Vlakte van de Raan onmogelijk. De uitspraak van de Raad van State begin deze zomer in de fameuze zaak-Soete, waarbij mevrouw Soete ongelijk kreeg, was in eerste instantie goed nieuws voor de sector van groene energie. Het KB van Vande Lanotte zou inhoudsloos zijn geworden.

Dit was zonder de Vlaamse Don Quichot gerekend: hij trok de al toegekende milieuvergunningen in. Daarmee gaf Vande Lanotte de doodsteek aan drie rendabele, marktrijpe, milieuvriendelijke energieprojecten: administratief was alles in orde en technisch kunnen deze projecten veel eenvoudiger en goedkoper worden gerealiseerd dan ver in zee. Ondertussen is de capaciteit van turbines opgedreven, dus er was veel megawatt stroom mogelijk op relatief snelle manier. Meteen zou Vlaanderen zijn achterstand in groene stroom hebben kunnen wegwerken.

Vande Lanotte 'verdedigt' zijn beslissing met de argumenten horizonvervuiling, te weinig maatschappelijk draagvlak, en gevaar voor trekvogels. De Vlakte van de Raan is geen habitat- of vogelrichtlijnzone. De bevoegde administratie gaf een gunstig advies betreffende de trekvogels. Birdlife International heeft zijn verzet tegen windturbines al langer grotendeels laten varen, want wegverkeer, gebouwen en hoogspanningslijnen hebben een veel grotere dodelijke impact. Er was ook een socio-economische studie gemaakt waaruit blijkt dat de meerderheid (ongeveer 60 procent) van de kustbewoners positief tegenover de windmolens staat, 30 dertig is tegen of heeft geen mening. En de horizonvervuiling? De Vlakte van de Raan ligt op zowat 15 km van de kust. Bij heel goed weer hebben de windmolens, gezien van op het Knokse strand, de grootte van een lucifer. Noot: de windmolens waar je vandaag niet naast kunt kijken, die van op de strekdam in Zeebrugge, werden geplaatst zonder vergunningen, door Interelectra, de Limburgse intercommunale die nog een tijdje door Stevaert werd voorgezeten.

Waarom doet Vande Lanotte er alles aan om windturbines tegen te werken? Willen Vande Lanotte en zijn partij dan zó graag gezien worden, zelfs door burgemeester Lippens, die indertijd frigoboxen en bijbehorende toeristen ging verbieden "omdat ze het uitzicht op het strand van Knokke verbrodden"? Eigenlijk doet het er niet toe waarom Vande Lanotte de doodsteek heeft gegeven aan drie marktrijpe, rendabele windparken. Relevant is dát hij dat heeft gedaan. Dat de offshorewindenergie daardoor ontzettend duur wordt, zal hem blijkbaar worst wezen. Mocht Electrabel beslissen om tegen die beslissing in beroep te gaan, dan dreigt een miljoenenschadeclaim. Als begrotingsminister moet Vande Lanotte weten dat die som beter kan worden besteed, bijvoorbeeld in een onderzeese kabel naar windmolens vér in zee.

Een stroom rapporten toont aan dat door de opwarming van de aarde het vijf na twaalf is voor ons klimaat. We naderen stilaan het zogenaamde point of no return. We moeten vandaag voluit de kaart trekken van hernieuwbare energie, willen we de opwarming van de aarde tegengaan en willen we de generatie na ons ook nog energie gunnen. In Duitsland krijgen producenten van groene stroom garanties voor tien jaar. Bij ons verandert de overheid voortdurend de regels. In Duitsland geeft de milieuzorgsector werk aan 1,5 miljoen mensen of 3,8 procent van de arbeidsplaatsen, en de toename sinds 1998 is vooral duidelijk in de sector van hernieuwbare energie. Windenergie biedt zoveel meer mogelijkheden op ecologisch en economisch vlak. Hernieuwbare energie levert veel meer tewerkstelling op dan klassieke energieproductie. Feiten en cijfers die socialistische ministers toch best eens van naderbij zouden bekijken. Vande Lanotte en de huidige regering zouden veel gevoeliger moeten zijn voor het potentieel van deze nieuwe sector. En niet in twijfel trekken of zelfs saboteren wat in andere landen de normale gang van zaken is. 

Contact: Inge Jooris

Deel