De fiscale regularisatie moedigt fraude aan
Na de fiscale amnestie (eenmalige bevrijdende aangifte) werd er een systeem van permanente regularisatie opgericht. Dit systeem voorziet dat een belastingplichtige niet aangegeven inkomsten kan regulariseren door een boete van 10% te betalen bovenop de verschuldigde belasting. In de praktijk mag een fraudeur op zijn beide oren slapen. Door een belasting van iets meer dan 5% te betalen is hij verzekerd dat de fiscus en het gerecht hem ongemoeid zal laten. Wie zou er zo gek zijn om nog eerlijk zijn inkomsten aan te geven?
Stel dat een belastingplichtige 10 jaar geleden een inkomen van 100.000 euro heeft verworven waarop hij geen belastingen heeft betaald. Dit bedrag werd in het buitenland belegd aan een interest van 5% per jaar (50.000 euro over 10 jaar). De belastingplichtige heeft de keuze tussen twee regularisaties. Beide keuzes hebben voor- en nadelen.
De eerste optie is een algemene regularisatie op het oorspronkelijke inkomen en de interesten die hij verworven heeft. Dit zou hem een slordige 67.500 euro kosten [(50% + opcentiemen) van 100.000 + (15%+10%) van 50.000] of iets minder dan 50% van het globale bedrag. Het voordeel is dat de belastingplichtige strafrechtelijke immuniteit verdient. Het nadeel is dat dit een vrij dure operatie is.
De tweede optie is een gedeeltelijke regularisatie enkel op een deel van de interesten. Aangezien de aanslagtermijn 3,5 of 7 jaar bedraagt, kan de belastingplichtige kiezen om enkel de interesten van de laatste 7 jaar te regulariseren. Dit zou hem 8.750 euro kosten [(15%+10%) van 35.000] of 5,8% van het globale bedrag. Het voordeel van deze regularisatie is ongetwijfeld de zeer lage kost ervan. Het nadeel is dat de belastingplichtige geen strafrechtelijke immuniteit kan bekomen omdat men op het strafgebied verder in de tijd kan gaan dan de fiscale aanslagtermijn van 7 jaar.
Dit is wel pure theorie. De praktijk is helemaal anders. De belastingplichtige kan zelf en vrij kiezen welke regularisatie hij wenst. Kan een verzoek tot regularisatie van interesten aanleiding geven tot verder onderzoek van de fiscus naar de oorsprong van het inkomen? Het antwoord is neen. Het is aan de lokale controleurs verboden om verder onderzoek te voeren over de regularisaties. Deze moeten genoegen nemen met het attest van regularisatie en kunnen verder daarover geen bijkomende vragen of verder onderzoek stellen. Dit belet uiteraard niet aan de parketten om een eigen onderzoek in te stellen. Het parket zal de informatie echter niet van de fiscus mogen ontvangen. Zonder informatie is de kans onbestaand dat er een strafrechtelijke procedure volgt.
Contact: Meyrem Almaci -
Deel
Federaal Volksvertegenwoordiger