Spelende kinderen horen niet thuis in containers
Onlangs werden her en der plechtigheden georganiseerd om de twintigste verjaardag te vieren van het kinderrechtenverdrag. Kinderen hebben nu wel rechten maar is hun plaats in onze samenleving daardoor ook verbeterd ?
Kinderen worden gedoogd als ze zich gedragen als kleine volwassenen, als ze stil op hun game boy tokkelen of achter de computer spelletjes spelen. Voor kinderen die gewoon kind zijn en willen spelen is er steeds minder plek. Steeds vaker klagen buren over de ‘lawaaihinder’ veroorzaakt door spelende kinderen. Ze willen niet langer in de buurt wonen van scholen of kinderopvangvoorzieningen.
Onlangs stapte een vrederechter af bij een initiatief buitenschoolse opvang (IBO) om samen met een expert de overlast te meten. Op basis van deze meting wil de vrederechter nu dat de opvang verhuist uit de woonzone. De betrokken gemeente Erpe Mere overweegt nu om de helft van de capaciteit over te plaatsen naar 'opvang' containers in de buurt van de sporthal van de gemeente. Spelende kinderen horen in onze samenleving thuis in containers of op een industrieterrein en niet in een woonzone. Een schande!
Erpe Mere is duidelijk niet de enige gemeente die met dit probleem kampt. Sommige gemeentes zoeken nu oplossingen door extra bepalingen op te nemen in het politiereglement maar dit plaatst de organisatoren van kinderopvang vaak voor extra problemen. Kind en Gezin die de kinderopvanginitiatieven erkent en op kwaliteit controleert, verplicht de voorzieningen immers terecht om kinderen de mogelijkheid te geven om buiten spelen terwijl de gemeentes via hun politiereglement lawaai overlast door spelende kinderen beperkt.
Niet de gemeentes wel de Vlaamse regering moet hier initiatief nemen en kleur bekennen. De opeenvolgende incidenten verzuren de samenleving en bevestigen het groot gelijk van de klagers. De Vlaamse regering moet duidelijk kiezen voor het belang van het kind.
Vlaams volksvertegenwoordiger Mieke Vogels stelde hierover vragen aan minister van welzijn Jo Vandeurzen en stelt de minister voor om het Nederlands voorbeeld te volgen. In Nederland kiest men wel voor een duidelijke nationale regelgeving. Op 1 januari 2010 wordt het Besluit algemene regels voor inrichtingen milieubeheer (vergelijkbaar met onze Vlarem regelgeving) gewijzigd. Bij het bepalen van de geluidsbelasting mag geen rekening meer worden gehouden met het geluid van spelende kinderen op schoolpleinen en terreinen bij kinderdagverblijven. Handhavend optreden door een gemeente is vanaf 1 januari 2010 dan ook alleen aan de orde als een school, zonder rekening te houden met het stemgeluid van spelende kinderen, de geluidsnormen overtreedt.
De Nederlandse Minister Cramer van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer en de Tweede Kamer motiveren deze aanpassing vanuit het maatschappelijk belang dat basisscholen en kinderdagverblijven vervullen. Het is voor de ontwikkeling van kinderen essentieel dat ze voldoende buitenspelen zo stellen ze.
Vlaams minister van welzijn Jo Vandeurzen erkent het probleem en wijst net als zijn Nederlandse collega op het belang van spelen voor kinderen. Hij belooft alvast het Nederlandse voorbeeld te bespreken met zijn collega van leefmilieu Joke Schauvliege.
Contact: Mieke Vogels -
Vlaams Volksvertegenwoordiger
Gemeenschapssenator