Geluid van spelende kinderen is geen lawaai!!!
Gisteren, lichtmis, was minister van Leefmilieu Joke Schauvliege de vierde minister op rij die zich boog over de vraag of het geluid van spelende kinderen 'lawaaioverlast' is. Het is intussen een vraag met geschiedenis. In 2005 vond een vrederechter in Brugge dat spelende kinderen lawaaioverlast veroorzaken in een woonbuurt. Vorig jaar oordeelde een andere vrederechter in Erpe Mere nog dat een buitenschoolse opvang 'lawaaihinder' veroorzaakte. Hoewel iedereen het erover eens is dat kinderen ongestoord moeten kunnen buiten spelen, slagen de bevoegde Vlaamse ministers er maar niet in om komaf te maken met de klachten over 'lawaaihinder'. Mieke Vogels pleitte er daarom in de Commissie Welzijn van het Vlaams Parlement voor om - naar Nederlands voorbeeld- het geluid van spelende kinderen te schrappen uit de VLAREM-wetgeving. Minister Schauvliege reageerde positief, en belooft een regeling uit te werken tegen mei van dit jaar.
In 2005 dook de kwestie van de 'geluidsoverlast' door kinderen voor het eerst op. Toen gaf een vrederechter in Brugge de klagers gelijk, en stelde dat spelende kinderen inderdaad lawaaioverlast veroorzaken in een woonbuurt. Toenmalig parlementslid Hilde Crevits stelde hierop een vraag aan toenmalig milieuminister Kris Peeters. Die vond dat normaal geluid van spelende kinderen thuishoort in een woonbuurt en hij verwees door naar zijn collega van Welzijn en naar Kind en Gezin om te bepalen wat ‘normaal geluid van spelende kinderen’ is. Kind en Gezin weigerde terecht - met steun van de kinderrechtencommissaris - om hier een cijfer op te kleven. “Kinderen laten zich niet uitrusten met decibelmeters,” aldus de kinderrechtencommissaris. CD&V bleef ondertussen herhalen dat ze rekent op het gezond verstand van burgers en vrederechters.
Dat de oproep voor het gebruik van ‘gezond verstand’ in deze kwestie niet altijd evenveel indruk maakt, bleek opnieuw vorig jaar toen een vrederechter in Erpe Mere de aanwezigheid van spelende kinderen in een buitenschoolse kinderopvang als ‘overlast’ catalogeerde. De gemeente overweegt nu om de kinderen onder te brengen in containers aan het sportveld. Hoe lang zal het nog duren vooraleer de ene of de andere vrederechter vindt dat spelende kinderen thuishoren op een industrieterrein?
De kwestie is als het monster van Loch Ness. Telkens komen kinderen in de krant met berichten over geluidsoverlast. Het sterkt kleinzielige burgers in hun overtuiging en verhoogt de verzuring in onze samenleving. Sommige gemeenten beroepen zich nu op politiereglementen, maar daardoor is er geen uniformiteit in de manier waarop met de klachten wordt omgegaan. De politiek moet deze vertwijfeling en de bijbehorende verzuring stoppen. Er is dringend een duidelijk signaal nodig: de Vlaamse regering moet onomwonden stellen dat geluid van spelende kinderen geen lawaaioverlast is.
Op 1 december 2009 pleitte Mieke Vogels er daarom voor om het Nederlandse voorbeeld te volgen. Daar kiest men vanaf 1 januari van dit jaar voor een duidelijke, nationale regelgeving. De ‘Algemene regels voor inrichtingen milieubeheer’, zoals de VLAREM-wetgeving daar heet, zijn als volgt aangepast: “Bij het bepalen van de geluidsbelasting mag geen rekening meer worden gehouden met het geluid van spelende kinderen op schoolpleinen en terreinen bij kinderdagverblijven. Deze aanpassing geldt voor omsloten en andere buitenterreinen. Bij basisonderwijs wordt een uitzondering gemaakt voor de periode een uur voor aanvang van het onderwijs tot een uur na de beëindiging ervan. Bij kinderdagverblijven geldt de uitzondering tijdens de openingstijden.”
Binnen de Commissie Welzijn werd zowel door de minister en als door de leden positief gereageerd op dit voorstel. Benieuwd dus wat de bevoegde minister van Leefmilieu hierover zegt?
Gisteren stelde Joke Schauvlieghe dat ze het probleem erkent en dat ze ook vindt dat er vanuit Vlaanderen een signaal moet komen. Alleen, dit kan niet zomaar via de VLAREM-wetgeving. Scholen en kinderdagverblijven zijn in België - anders dan in Nederland- immers geen vergunnings- of meldingsplichtige bedrijven.
De minister zoekt nu samen met haar administratie naar een oplossing waarbij de Vlaamse overheid via een reglementering duidelijk stelt dat het geluid van spelende kinderen geen lawaai is zonder de regelgeving voor scholen, speelplaatsen of kinderdagverblijven te verzwaren. De minister beloofde een definitief antwoord voor mei. Wordt vervolgd dus. Hopelijk kunnen kinderen deze zomer weer ongehinderd spelen en ravotten, zonder dat een geluidsmeter de pret verstoort.
Contact:
Vlaams Volksvertegenwoordiger
Gemeenschapssenator