Pioniers voor de toekomst.
Over de noodzakelijke Vlaams-Brusselse impact op het Brussel van morgen. Een speech van Adelheid Byttebier ter gelegenheid van 20 jaar Brussels Gewest.
Pionierswerk twee decennia geleden ingezet.
Bent u al in het huis van de raad van de VGC geweest ? Bent u onder de indruk? Ik ook, nog elke dag. Niet alleen de prachtige renovatie van ‘De Vestel’ en ‘De Gieter’ maar ook de educatieve en culturele programmatie zijn indrukwekkend. Dié werking in dàt huis is voor mij het symbool van de ‘boom’ die Vlaams Brussel nu kent en die twee decennia geleden werd ingezet.
Het pionierswerk werd aangevat door Jos Chabert, Rufin Grijp en Vic Anciaux en in de Raad gesteund door andere prominente spelers als Annemie Neyts en Dolf Cauwelier. Talloze projecten zagen het daglicht en de Vlaamse rol werd steevast sociaal ingevuld. In het Agalev tijdschrift ‘de Groene Brusselaar’ stonden van bij aanvang artikels over taal(wan)toestanden in ziekenhuizen met als grootste bekommernis dat de zwakste niet geholpen werd. De Vlamingen in Brussel moesten beschermd worden. Er kwam meer geld en personeel en de interesse voor Vlaamse initiatieven groeide.
Steeds meer Brusselaars vinden ondertussen de weg naar het Nederlandstalig onderwijs en het culturele en welzijnsaanbod. Ook wie niet van huis uit Nederlandstalig is, heeft interesse. Daarbij speelt niet enkel de sociaal economische meerwaarde voor wie tweetalig is. Meermaals wordt de openheid en interculturele benadering van de Vlaamse gemeenschap in Brussel geprezen.
De Vlamingen in Brussel zijn een positieve referentie geworden. Of toch niet? Ik hoor twee appreciaties. De ene: die Vlaamse gemeenschap in Brussel is ‘the place to be’. De ander hoedt zich voor de zelfgenoegzaamheid.
De impact van de Vlaamse gemeenschap op het Brussel van morgen.
Wat zal de toekomst brengen? Ik zie drie expliciete opdrachten voor de Vlaamse gemeenschap in Brussel: alle Brusselaars willen Nederlands leren (en Engels en nog andere talen), onze Franstalige collega’s zijn vragende partij voor een ‘communauté urbaine’ met Vlaams-Brabant, uit 27 Europese landen strijken groepjes neer die aansluiting zoeken bij ‘echte Brusselaars’.
Vlaams Brussel staat hier voor in ‘pole position’ want onze Vlaamse gemeenschap in Brussel is vertrouwd met meertaligheid, volgt op de voet wat er in Vlaanderen gebeurt en is meermaals voorloper voor interculturele initiatieven.
Maar ook wij, Vlaams-Brusselse politici, staan in ‘pole position’. Het is in dit huis, op bijna elke openbare zitting van de Raad, dat ‘taalbeleid’ en ‘hoe omgaan met meertaligheid’ onderwerp van debat is. Hier is de band met het Vlaamse hinterland tastbaar; we hebben elk onze Vlaamse moederpartij en nu al komen collega’s van het Vlaams parlement bij ons over de vloer.
En kunnen wij voor dat ‘internationaal Brussel’ ook iets betekenen? Zeer zeker. Het is in het huis van de Raad dat vorige week nog Europese groenen enthousiast waren over het hartelijk onthaal met echte Brusselaars vooraleer ze vertrokken naar het anonieme Europese parlement.
Het kiezen van de volksvertegenwoordiging; dat kan je leren.
De komende jaren kunnen we ons zeker verwachten aan volgende vraag: waar is onze politieke legitimiteit? Een parlement of een raad, een regering of een college; zij hebben autoriteit bij gratie van de kiezer. Hoe lang nog? Want het aantal kiezers voor Vlaamse lijsten in Brussel daalt gestaag. Waar ligt het minimum draagvlak? Het aantal kiezers tuimelde van 67000 (in 1989) naar 54000 (in 2007). Nu halen we met 2900 stemmen een eerste zetel en dat kan binnenkort misschien al met 2000 stemmen.
Niet te verbazen dat het pleidooi voor tweetalige lijsten opgang maakt. Mijn eigen partij schrijft voor het eerst een tweetalig programma; Groen! samen met Ecolo. Ik vind dit een belangrijke oefening binnen een politieke familie en tegelijk rijst de vraag hoe ver die keuze reikt. Zal de pioniersrol nog gespeeld kunnen worden als we allen opkomen als tweetalige Brusselse partijen? Wat met de band Brussel-Vlaanderen en Brussel-Wallonië?
Voor Brussel zijn er nooit eenduidige homogene antwoorden en dat is voor mij altijd al de charme van onze grootstad geweest. Wat kraakhelder afgebakend wordt, is mij te steriel.
Ik ben er van overtuigd dat de nieuwe generatie Brusselaars de gepaste antwoorden zal vinden om het ene met het andere te koppelen: eigenheid en openheid. En zij zullen bepalen hoe apart of hoe vervlochten (N-F) de politieke beslissingen worden genomen. Wat wij die kinderen en tieners nu al kunnen meegeven, is dat belang van inspraak en democratie en welke rol de Vlaamse gemeenschap in Brussel daarbij speelt. De aanzet hiervoor wordt al gegeven met een uitgebreid educatief programma.
Dat brengt mij terug naar het huis hiernaast waar ondertussen jaarlijks 2000 tot 3000 scholieren (2650 deelnemers in 2008) puzzelen aan Brussel en de stemtest doen! Wanneer eenieder die deelneemt aan initiatieven van de Vlaamse gemeenschap bij de verkiezingen van 7 juni ook voor die taalrol zou kiezen, dan krijgen we als volksvertegenwoordigers een zeer groot draagvlak.
Met dit goed nieuws kan de Raad van de VGC de volgende 20 jaar gezwind aanvatten!
Extra informatie
Verslag van de speciale zitting op TV Brussel
Contact: Adelheid Byttebier - - 0477 256 246