15 mei 2012

@alexanderdecroo: #geloofwaardigheid hangt af van daden

Eén bekeerling is tien overtuigden waard. Het was aandoenlijk om Open-VLD-voorzitter Alexander De Croo te zien bekennen dat de liberalen de voorbije decennia fout waren. Vrijheid, blijheid, dat was toen, maar dat is nu voorbij. De partij heeft nu een nieuw soort vrijheid ontdekt: rechtvaardige vrijheid, gekoppeld aan duurzaamheid.

En toen spitsten mijn oren zich helemaal. Want duurzaamheid en rechtvaardige vrijheid, dat zijn concepten die ik nogal goed ken. Toen de Open-VLD naar eigen zeggen nog in de vrijheid, blijheidfase vertoefde, was Groen volop bezig met rechtvaardigheid en duurzaamheid te vertalen naar oplossingen voor de burger.

En dus ben ik enthousiast. Ik kijk vol ongeduld uit naar de voorstellen die Open-VLD zal uitwerken. Ik geef Alexander alvast enkele ideeën mee.

De Croo zegt over de banken: ”Verblind door winstbejag werden onverantwoorde risico’s; genomen met het geld van de spaarders.” Inderdaad. Ik ben heel blij dat dit nu eindelijk ook door een liberaal zwart op wit wordt toegegeven. De financiële sector is er op geen enkele manier in geslaagd om zichzelf te reguleren. Als we willen dat het gegok met ons spaargeld ophoudt, dan hebben we een sterke overheid nodig die hier paal en perk aan stelt. Het Belgische parlement heeft in 2009 unaniem aangewezen welk weg hiervoor moet worden gevolgd: splits de spaarbanken af van de zakenbanken, vermeng die twee functies niet. Hoe groot was dan ook de ontgoocheling toen ik het regeerakkoord las. De federale regering zal onderzoeken of zo’n splitsing wel opportuun is, en als ze opportuun is, of het wel haalbaar is om spaarbanken en zakenbanken te splitsen. Flauwe koek en uitstel. Onder druk van de liberalen, zo wordt gefluisterd. Intussen heeft Open-VLD samen met CD&V en sp.a de onverantwoorde risico’s; die de dexiabestuurders namen, netjes toegedekt door de dexiacommissie te muilkorven. Of hoe onverantwoord liberale vrijheid kan zijn.

De Croo zegt over de arbeidsmarkt: ”Mensen draaien tussen hun 25ste en hun 40ste dubbele shiften, op hun werk en thuis.” Ook dit is een zeer terechte vaststelling. Daarom dat de groenen al zolang pleiten voor het ‘combinatiemodel’. Werknemers moeten op een menselijke manier de combinatie kunnen maken tussen werk en privéleven. Daarvoor werden ondermeer het tijdskrediet en de loopbaanonderbreking in het leven geroepen. Deze instrumenten die juist ademruimte geven aan de mensen die De Croo met zijn vrijheidsspeech aanspreekt, werden door diezelfde federale regering gekortwiekt. In het regeerakkoord wordt een stevige paragraaf gewijd aan: ”strengere toegangsvoorwaarden voor het tijdskrediet en de loopbaanonderbrekingen”. Of anders verwoord: de arbeidsvijs nog wat strakker aandraaien, naar het schijnt alweer onder druk van de liberalen. Of hoe onduurzaam liberale vrijheid kan zijn.

Nog eentje dan. De Croo zegt over de belastingen: ”Torenhoge lasten prijzen laaggeschoolde jobs uit de markt.” Je moet geen econoom zijn om dit vast te stellen. Je moet geen vijf jaar op de universiteit hebben gezeten om te weten wat het antwoord is: de belastingen op arbeid moeten naar beneden. Dat kan perfect, zonder bijkomende druk op de begroting, door de belastingen op arbeid te verschuiven naar lasten op milieuvervuiling en op vermogenswinsten. Je maakt er de economie duurzamer door en het belastingssysteem rechtvaardiger. Helaas, deze federale regering doet geen van de drie: geen lagere arbeidslasten, geen slimmere milieufiscaliteit, geen rechtvaardige belastingen. Of hoe onrechtvaardig liberale vrijheid kan zijn.

Beste Alexander, ik wil uw denkoefening niet ridiculiseren, integendeel, ik vind ze heel interessant. Maar weet dat uw geloofwaardigheid afhangt van wat je doet, niet van je mooie woorden.

Vind Groen in je buurt

Vind je gemeente

We gebruiken cookies om er zeker van te zijn dat je onze website zo goed mogelijk beleeft. Lees meerOK