18 dec 2012

Afscheidswoord van burgemeester Ingrid Pira

Beste gemeenteraadsleden, leden van het college, beste Mortselaars en andere mensen hier aanwezig,Ik sta hier vandaag om afscheid te nemen als burgemeester van Mortsel. En om eerlijk te zijn : het is met spijt dat ik vertrek. Omdat ik 12 ongelofelijk boeiende jaren heb meegemaakt. Dat geef je niet zomaar uit handen.

12 jaar een beleid voeren dat niet vanzelfsprekend was. En ja, vaak was de persoon van de burgemeester het middelpunt van controverse. Omdat de veranderingen die we doorvoerden veel vragen opwierpen. En dat is normaal : een beleid met zicht op de lange termijn is op het moment zelf niet het meest sympathieke beleid. Niet iedereen is op hetzelfde moment overtuigd van de noodzaak van de maatregelen in Mortsel om elke weggebruiker zijn juiste plaats in het verkeer te geven. Maar ik blijf er rotsvast in geloven dat dit de juiste aanpak is, de toekomst zal dat bewijzen. De vruchten van de afgelopen 12 jaar zullen de volgende jaren volop geplukt kunnen worden.

En toch moet er me iets van het hart. Na de gemeenteraadsverkiezingen is er een andere ploeg gekomen die Mortsel gaat besturen. Op zich is dat is normaal, het is het politieke spel van coalities vormen en compromissen sluiten. Maar de manier waarop de nieuwe ploeg een meerderheid gevormd heeft, dat heeft me pijn gedaan. Ik ben niet naïef, we zouden als de op één na grootste partij niet dezelfde rol hebben kunnen spelen als daarvoor. Maar daar niet eens over willen praten, die grote stilte tot nu toe, blijf ik onbegrijpelijk vinden. Ik ben nooit, zelfs niet in de moeilijkste politieke momenten, een gesprek met om het even wie uit de weg gegaan. Aan politiek doen doe je door gesprekken te voeren, het debat eerlijk aan te gaan. En dan te zien wat mogelijk en haalbaar is.

Ik neem afscheid met spijt maar ook en vooral met grote dankbaarheid. Dat is het gevoel dat uiteindelijk overheerst. Dankbaar dat ik 12 jaar lang de bevolking heb mogen dienen in goede en kwade dagen. Ik heb naast de soms harde kritiek ook zoveel begrip en bezorgdheid gehoord. Want politiek op gemeentelijk niveau gaat maar over één ding : ervoor zorgen dat zoveel mogelijk mensen zich goed voelen op de plek waar ze een groot deel van hun leven doorbrengen. En samen zoeken naar de beste manier om dat te bereiken. In zoveel debatten en gesprekken heb ik ervaren dat vele Mortselaars zich echt betrokken voelden bij het wel en wee van hun stad. En dat is heel vaak de drijfveer geweest om het vol te houden.

Dankbaar ook voor de talloze mensen die ik gedurende al die jaren heb mogen ontmoeten. De momenten van geluk bij jubilarissen die tijdens dat ene uur van bezoek hun hele leven vertelden de huwelijken van zovele mensen die voor mijn ogen hun ja-woord gaven. De kinderen die langskwamen op mijn kabinet om meer groen en een beter leefmilieu te vragen. Momenten ook van verdriet als ik bij mensen kwam die een dierbare hadden verloren. Mijn hart stond stil bij 2 dodelijke verkeersslachtoffers en bij 2 jonge koppels met jonge kinderen waarvan in beide gevallen één partner terminaal ziek wad en toch wilden huwen. ”Tot de dood jullie verbindt”, zei ik aan hun ziekbed. Ik heb ook mensen gezien die radeloos waren omdat ze met grote problemen kampen. Soms kon ik ze helpen, soms niet. Een burgemeester kan niet alles regelen. Ik heb veel van die momenten voor mezelf op papier gezet en koester ze als een kostbaar geschenk.

Dankbaar ook tegenover de medewerkers van Mortsel en van de politiezone MINOS die met grote inzet het beleid dat we voerden mee gestalte gaven. Ik zal tijdens de personeelsfeesten op 17 en 18 januari alle medewerkers daar uitdrukkelijk voor bedanken.

Maar als er één ding is waar ik met de grootste dankbaarheid aan terugdenk, dan is dat de herdenking van het bombardement van 5 april 1943. We hebben die vieringen weer de plaats gegeven die ze verdienen. Het mooiste project was de overdracht van de laatste getuigen op de jonge generatie. Hoe getuigen soms voor het eerst hun schrijnend verhaal hebben verteld aan jonge leerlingen. En hoe die leerlingen op hun beurt die boodschap hebben vertaald. Daardoor zal de herinnering aan die gruwelijke dag op 5 april 1943 niet meer vervagen. De laatste getuigen mogen gerust zijn : hun verhaal staat in het boek ”Tranen over Mortsel”. De erkenning van hun verdriet staat geboekstaafd. De Amerikaanse ambassadeur heeft zijn hoofd diep gebogen uit eerbied voor al het leed.

Genoeg over het verleden, nu de toekomst. Er is een nieuw bestuur gevormd en op 2 januari zal ik aan de andere kant zitten als fractieleider van groen in de oppositie. Ik ben dan wel weg als burgemeester, maar jullie zijn nog niet van mij af! En ik beloof jullie : ik zal dat doen met evenveel gedrevenheid als de voorbije 12 jaar met maar één doel voor ogen : het gevoerde beleid mag niet worden teruggeschroefd. En dus zal ik met mijn fractie kritisch maar eerlijk oppositie voeren.

En tot slot een woord tot de hele gemeenteraad hier aanwezig. Ik ben altijd bijzonder fier geweest op de gemeenteraad van Mortsel. Oppositie en meerderheid, het ging er soms hard aan toe. Maar het debat was altijd open en eerlijk. Wat me bijblijft is vooral de interesse. Deze gemeenteraad was nooit een duiventil zoals op federaal en Vlaams niveau waar parlementsleden tijdens de zitting af en aan lopen. Neen, tijdens de Mortselse gemeenteraadszittingen blijft iedereen zitten. Er wordt geluisterd. Respect noem ik dat. Voor mekaar, maar uiteindelijk ook voor de kiezer.

Aan het einde van mijn afscheidswoord wil ik 3 figuren in de gemeenteraad van de afgelopen 12 jaar speciaal vermelden. Ten eerste Robin Libert van Open VLD, die ons altijd wees op de financiële consequenties van het gevoerde beleid en die ik - als ik even mag plagen - bedank voor zijn jarenlange uitgave van ”Piraville” en dus één van mijn meest enthousiaste pr-mensen was voor en tijdens de verkiezingen van 2006. En ten tweede Mark Schampaert. Hoewel lid van eerst het Vlaams Blok en later het Vlaams Belang, toch hebben we altijd mekaar de hand geschud. Mekaar geapprecieerd, hoe ver we ook uiteen lagen op het politieke spectrum. Toch één tip, Mark : als je nog eens een oprit van een burgemeester wil blokkeren, weet dan dat de kans groot is dat die met de fiets naar het stadhuis gaat en enkele kegeltjes om een oprit te blokkeren dus niet voldoende zijn.

De derde figuur tot wie ik me richt is de nieuwe burgemeester Erik Broeck. Je was 12 jaar lang mijn maatje in het college, Erik, en we hebben daar altijd goed kunnen samenwerken. Vandaag neem ik afscheid als oude burgemeester en over twee weken is het jouw beurt als nieuwe burgemeester. Om die overdracht van de macht zichtbaar te maken, draag ik mijn sjerp nu symbolisch over aan jou. Doe je best, burgemeester, blijf op het juiste spoor, geniet nog van je vakantie en tot in januari !

Ingrid Pira
Burgemeester stad Mortsel

Vind Groen in je buurt

Vind je gemeente

We gebruiken cookies om er zeker van te zijn dat je onze website zo goed mogelijk beleeft. Lees meerOK