07 sep 2015

Bart De Wever en Gwendolyn Rutten doen onbeschaamd aan 'blame the victim'

Bondskanselier Angela Merkel is de enige politieke leider met de moed om duidelijk positie in te nemen. "Wir schaffen das": we pakken het aan, het komt goed. In België hanteren politieke leiders een ander discours.

Op Duitse voetbalvelden en aan stations waar vluchtelingen aankomen, ontvouwen burgers spandoeken met 'Vluchtelingen welkom'. Ondubbelzinnig. Zonder voorbehoud. Bondskanselier Angela Merkel is de enige politieke leider met de moed om duidelijk positie in te nemen. "Wir schaffen das": we pakken het aan, het komt goed.

In België hanteren politieke leiders een ander discours. Bart De Wever bestempelt vluchtelingen die naar Europa komen als economische vluchtelingen. "Oorlogsvluchteling ben je tot je een grens bent overgestoken waar je veilig bent. Daarna gaat het om economische vluchtelingen." En de ouders van Aylan hebben hun kind de dood ingejaagd op zoek naar 'een betere economische toekomst'.

Gwendolyn Rutten surft mee op de paniekgolf. Hun retoriek is angstig en gesloten. Hun demagogie haalt het draagvlak voor solidariteit met wie vlucht voor geweld, verkrachting en brandbommen beetje bij beetje onderuit. Weinig verschil met de retoriek van Geert Wilders, die dit weekend even achteloos sprak over economische vluchtelingen. Toch zijn de feiten anders. 65 procent van de vluchtelingen die asiel aanvragen, wordt erkend. Dat is veel hoger dan het jaarlijkse gemiddelde van 25 procent, net omdat er amper economische vluchtelingen asiel aanvragen maar omdat het mensen zijn op de vlucht voor oorlog.

In hun framing doen ze onbeschaamd aan 'blame the victim'. Oorlogsvluchtelingen worden profiteurs. Mensen die uit zijn op onze sociale zekerheid en niets liever willen dan de 80.000 Vlamingen voorbijsteken die momenteel op de wachtlijst voor een sociale woning staan. Het slachtoffer heeft ineens verdachte motieven. Waarom? Uit electoraal opportunisme.

De Wever en Rutten voeden de begrijpelijke onzekerheid met desinformatie. De desinformatie over het effect van oorlogsvluchtelingen op onze welvaartsstaat zorgt ervoor dat we ons in dit debat op een hellend vlak bevinden. Dat we er niet meer in slagen om de barmhartigheid en het engagement van onze bevolking zonder schroom te vertalen in simpele bewoordingen: oorlogsvluchtelingen welkom.

Het echte probleem is het falende beleid in België en Europa. In landen waar liberalen en christendemocraten al lang mee aan het roer staan. Maar daarover gaan ze het debat niet aan. Ze verleggen het naar iets wat voor hen ideologisch veel interessanter is: de rechten-en-plichtenkwestie. Terwijl dit ten gronde weinig gaat oplossen. Wat zal het afnemen van kinderbijslag of het tijdelijk maken van een statuut oplossen aan de nood aan bescherming van een oorlogsvluchteling?

Dit is een moment om de bevolking gerust te stellen en oplossingen te bieden. Niet om weg te kijken of met de vinger te wijzen en te zeggen 'het is onze schuld niet'. Laten we dus stoppen met het voeden van de negativiteit. Dit is een moment om de bevolking gerust te stellen en oplossingen te bieden. De vluchtelingencrisis is wel degelijk beheersbaar, maar dan is een gecoördineerde aanpak nodig. Met politieke leiders die deze crisis aanpakken en zeggen: 'Wir schaffen das.' We kunnen dit aan.

Dit opiniestuk verscheen op 7 september 2015 in De Morgen

Vind Groen in je buurt

Vind je gemeente

We gebruiken cookies om er zeker van te zijn dat je onze website zo goed mogelijk beleeft. Lees meerOK