08 nov 2013

Begroting 2014 : Regering Di Rupo heeft ontwikkelingssamenwerking tien jaar terug in de tijd gegooid

Sp.a, Open VLD en CD&V slagen er in geen enkel van de drie jaar dat ze aan de macht waren in om de solidariteit met de armste landen op een waardig niveau te brengen. Dat blijkt uit de begrotingstabellen voor 2014 die de regering Di Rupo gisteren aan het parlement bezorgde. De regering begroot ontwikkelingssamenwerking op 0,49% van het BNI in 2014 en raamt de realisatie voor 2013 op een schamele 0,45%. Het percentage dat de regering voorziet voor ontwikkelingssamenwerking daalt al voor het vierde jaar op rij, van 0,70% in 2010 over 0,57 en 0,56 in 2011 en 2012 en in 2013 ten slotte 0.50%. Volgens een paarsgroene wet uit 2002 moet dat sinds 2010 echter 0,7% zijn.

Groen gelooft overigens niet dat de regering in haar laatste jaar 0,49% zal besteden aan ontwikkelingssamenwerking. Bij elke jaarafrekening stelt Groen namelijk vast dat de regering diep onder haar eigen begrotingintenties duikt (zie tabel onderaan). In 2013 stelden de traditionele partijen bij elke begrotingscontrole de lat verder bij naar onder. In september zei Minister van Ontwikkelingssamenwerking Jean-Pascal Labille (PS) in een antwoord op een vraag van Wouter De Vriendt (Groen) uit te gaan van een resultaat van 0,47 %. Nu raamt de regering het resultaat echter op 0,45%. Wouter De Vriendt: « Dergelijke resultaten stammen uit de jaren 2004-2005. Op drie jaar tijd stuurde de regering Di Rupo ons land tien jaar terug in de geschiedenis.» Het tekort aan ontwikkelingsmiddelen om de 0,7% norm te halen bedraagt al 852 miljoen euro (de kloof tussen 0,7% volgens de OESO-definitie van ODA en de begroting voor 2014.

De kwaliteit en efficiëntie van de hulp is voor Groen even belangrijk als het bedrag. Groen deed de voorbije jaren voorstellen in om de coherentie tussen ontwikkelingssamenwerking en andere beleidsdomeinen te versterken en de strijd tegen corruptie te versterken. Bovendien bevat de Belgische ontwikkelingssamenwerking ook schuldkwijtscheldingen en andere oneigenlijke uitgaven. “Schulden kwijtschelden is een manier om het hulpcijfer op te krikken, zonder dat het de Belgische regering iets kost. Maar het Zuiden heeft er niets aan, want het gaat om schulden die toch niet meer worden afbetaald”, stelt De Vriendt.

« De forse besparingen van de regering-Di Rupo getuigen van een totale apathie op het vlak van ontwikkelingssamenwerking. We stellen ons als een van de rijkste regio’s niet alleen minder solidair op, maar wie ontwikkelingssamenwerking keldert maakt ons land tot een minder betrouwbare en geloofwaardige internationale partner. Op termijn krijgen we de factuur gepresenteerd in de vorm van toegenomen migratie, instabiliteit en onveiligheid », besluit Wouter De Vriendt.

Vind Groen in je buurt

Vind je gemeente

We gebruiken cookies om er zeker van te zijn dat je onze website zo goed mogelijk beleeft. Lees meerOK