17 aug 2015

De misrekening van Theo Francken

Ging deze N-VA-regering het niet allemaal even regelen? Het asielbeleid, samen met de rest van ons land?

Staatssecretaris Theo Francken (N-VA) ging er met de bezem door en was vast van plan om ons land “minder aantrekkelijk” te maken. Wat zien we vandaag? Dat beslissingen om opvang te sluiten inderhaast moeten worden teruggedraaid. Dat NGO’s die scherp moesten besparen, willens nillens opnieuw in de armen worden gesloten. En dat vluchtelingen de nacht op straat moeten doorbrengen. N-VA maakt de kiezer wijs dat België een eiland kan zijn in een kolkende wereldzee met 51 miljoen mensen op de vlucht. Een misrekening van jewelste.

Het siert Francken dat hij zich bij elke mogelijke gelegenheid afzet tegen het egoïstische en kille discours van een Filip Dewinter, die mannen, vrouwen en kinderen terug wil sturen naar oorlog, geweld, verkrachting en brandbommen. Ons land kan niet iedereen binnenlaten. Maar hier gaat het om oorlogsvluchtelingen. Dan past enkel een grote generositeit, eventueel op basis van tijdelijke opvang.

Het is alle hens aan dek. Deze maand worden maar liefst 4.000 asielaanvragen verwacht, tegenover 1.580 aanvragen in dezelfde maand vorig jaar. Met zo’n toestroom duikt het spookbeeld van 2010-2011 op: asielzoekers op straat, minderjarigen die zonder begeleiding in schamele hotels verblijven en dwangsommen van de rechter omdat België faalt in haar wettelijke plicht om opvang te voorzien. Nu maakt de regering halsoverkop 2.500 plaatsen vrij in voornamelijk legerkazernes. En ook de privé-sector wordt aangesproken met een openbare aanbesteding voor 10.000 extra plaatsen. Dat is een primeur voor ons land. Maar vooral een rare bokkensprong van de staatssecretaris.

Immers, in de voorbije maanden werd het aantal opvangplaatsen net drastisch afgebouwd. Drie jaar geleden hadden we nog 22.000 plaatsen, nu nog 16.000. Begin dit jaar werden NGO’s met jarenlange ervaring in opvang verplicht om te bezuinigen en hun aanbod in te krimpen. Vooral kleinschalige, individuele opvangstructuren moesten het ontgelden en voor kwetsbare groepen zoals onbegeleide kinderen of vrouwen is dat slecht nieuws. Collectieve centra zijn voor hen veel minder geschikt. Dit nieuwe opvangmodel van Theo Francken staat op barsten nog voor het goed en wel is uitgerold. Zo hard besparen in de sector, om enkele maanden later te moeten kijken in de richting van een privé-sector zonder de minste ervaring, is je reinste amateurisme. Want laat er voor de Sodexo’s van deze wereld geen misverstand over bestaan: opvang van vluchtelingen gaat over meer dan huisvesting en het bereiden van maaltijden. In het algemeen is de kwaliteit van onze opvang goed en is het betrokken personeel erg gemotiveerd. De begeleiding strekt zich uit van juridische bijstand tot psychosociale hulp. Bijzonder delicaat allemaal. Expertise is dus cruciaal.

Konden we de vluchtelingenstroom voorspellen? Natuurlijk wel. Cijfers in de beleidsnota van 28 november 2014 wezen al op een stijgende instroom, met 27% méér aanvragen in oktober 2014 dan het jaar daarvoor. Zowel de VN-Vluchtelingenorganisatie als het Europees Asielondersteuningsbureau publiceerden zes maanden geleden rapporten waaruit bleek dat 2014 een ongezien piekjaar was. Nog nooit zijn zoveel mensen op de vlucht voor oorlog en een steeds grotere groep weet Europa te bereiken. Nederland moest vorige zomer alle zeilen bijzetten om een opvangcrisis van vooral mensen uit Eritrea te voorkomen. Nu is ons land aan de beurt. Een verrassing is dit niet, maar je moet de signalen natuurlijk wel willen zien.

Theo Francken trok vroeger fel van leer tegen het falende (PS-)beleid op vlak van migratie en asiel. Hij zou dit varkentje wel even wassen. Zijn spierbalgerol botst vandaag op de limieten van de werkelijkheid. De regering maakt op dit moment drie kapitale fouten. Ten eerste wordt de mate van instroom niet alleen bepaald door de “pull” (ons asielbeleid), maar nog veel meer door de “push” (oorlogen, conflicten of klimaatopwarming). Laat dit een les zijn in realisme en bescheidenheid. Tweede misrekening is dat men dit perfect kon zien aankomen. Waarom is ons land dan niet klaar? Dat is slecht bestuur. Derde fout is dat men nog steeds de brug niet maakt tussen migratie en internationale politiek. Onbegrijpelijk. Zolang we oorlogen voeden door de verkeerde regimes te steunen (Saoedi-Arabië) of als een stormram militair tussenkomen zonder oog voor politieke en etnische evenwichten (Irak, Afghanistan), hoeven we van vluchtelingen niet verwonderd op te kijken.

Hoog tijd dat de regering haar beleid én haar discours verandert. Want het is nog maar pas begonnen.

Vind Groen in je buurt

Vind je gemeente

We gebruiken cookies om er zeker van te zijn dat je onze website zo goed mogelijk beleeft. Lees meerOK