08 mei 2013

Groen vraagt grondige herwerking decreet grond- en pandenbeleid

Groen vraagt dat de Vlaamse regering het hele decreet grond- en pandenbeleid herwerkt en niet enkel wat oplapwerk doet na de uitspraak van het Europees Hof. “Het is een goede zaak dat het Hof het discrimineren op basis van woonplaats verbiedt, maar het decreet schiet in zijn geheel voorbij aan zijn sociale doelstellingen”, zegt Vlaams parlementslid Mieke Vogels.

Het Europees Hof oordeelde vandaag dat het Vlaams decreet rond grond- en pandenbeleid in strijd is met het Europees recht. Het kan niet dat mensen maar een woning of een grond kunnen kopen of huren als ze een band met de gemeente kunnen bewijzen. ”Daarmee bevestigt het Europees Hof de stelling die Groen altijd al verdedigde”, zegt Vlaams parlementslid Mieke Vogels. ”Het is perfect mogelijk om een sociaal beleid te voeren zodat ook minder kapitaalkrachtige gezinnen meer kans hebben op het vinden van een goede woning in een gemeente, maar het kan niet dat er gediscrimineerd wordt op basis van woonplaats.”

Voor Groen is dit niet het enige probleem met dit decreet. ”Na enkele jaren ervaring komen we meer en meer tot de vaststelling dat het decreet zijn doel voorbijschiet”, aldus Vogels. ”Het was de bedoeling om ook kleinere gemeenten te stimuleren om meer sociale woningen te bouwen (tot 10% van het totale woningbestand). Zo zouden niet alleen de lange wachtlijsten worden afgebouwd, maar zou er een solidariteit groeien tussen armere steden en rijkere gemeentes. Mensen die vandaag op de wachtlijst staan in Antwerpen, hebben morgen uitzicht op een sociale woning in Brasschaat bijvoorbeeld. Vandaag wordt echter duidelijk dat dit niet werkt. Veel gemeenten maken eigen toewijzingsreglementen, geschreven op maat van de lagere middenklasse in de eigen gemeente. Ze houden weinig tot geen rekening met degenen die écht een sociale woning nodig hebben. Dit leidt tot onaanvaardbare situaties waarbij een gemeente als Brasschaat met 80% eigenaars en 20% huurders een aanbod heeft van 10% sociale woningen. Een stad als Antwerpen moet het eveneens stellen met 10% sociale woningen, maar telt maar liefst 55% huurders: een discrepantie die niet te verdedigen valt. Ondertussen neemt de problematiek van de wachtlijsten almaar toe. In 2012 stonden er in Antwerpen 22.386 mensen op de wachtlijst voor een sociale woning, een toename van 2.823 wachtenden of meer dan 10% in 2 jaar tijd. Dit bewijst het failliet van het systeem dat werd uitgedokterd in het decreet grond- en pandenbeleid.”

Vogels maakt zich ook sterke bedenkingen bij het voorstel dat minister Freya Van den Bossche lanceerde om de inkomensgrenzen voor sociale woningen op te trekken. ”Ook deze maatregel komt voornamelijk de lagere middenklasse ten goede, terwijl diegenen die écht een sociale woning nodig hebben - maar eventueel in een andere gemeente wonen - in de kou blijven staan. Het decreet grond- en pandenbeleid zorgt ervoor dat er een verschuiving is: zowel in de middelen - van minder naar beter begoeden - als van de steden naar de rand en het platteland.”

Op basis van deze argumenten pleit Groen voor een grondige hertekening van het hele decreet grond- en pandenbeleid. ”Dat zal sowieso moeten gebeuren om aan de kritiek van Europa tegemoet te komen”, zegt Vogels. ”Maar er is ook dringend nood aan een bijsturing die de middelen toewijst aan wie ze het meest nodig heeft. Dit om van de sociale huisvesting opnieuw een instrument te maken voor de bestrijding van armoede. Groen stelt daarom voor om de middelen voor sociale huisvesting te verdelen op basis van het aantal huurders in een bepaalde stad of gemeente en niet op basis van een lineaire norm van 10% voor elke gemeente”, besluit Mieke Vogels.

Vind Groen in je buurt

Vind je gemeente

We gebruiken cookies om er zeker van te zijn dat je onze website zo goed mogelijk beleeft. Lees meerOK