09 jul 2014

Het westen is, met zijn dubbele moraal, medeplichtig aan de demonisering van Arabieren

Beeld u eens de volgende situatie in. Na de kidnapping en moord op drie jonge Palestijnen valt het Palestijnse leger Israël binnen. Het voert raids uit op Israëlische steden. De Palestijnen gaan van deur tot deur en arresteren meer dan 600 Israëli's die verdacht worden van sympathieën met Likoed of de extreemrechtse Joodse Huis-partij. De meeste arrestanten worden zonder aanklacht vastgehouden. Tel Aviv wordt van de buitenwereld afgesloten door het leger.

Een Israëlische tiener wordt ontvoerd en levend verbrand nadat de lichamen van de drie ontvoerde Palestijnen teruggevonden worden. Na enkele dagen worden zes Palestijnse 'extremisten' opgepakt. De Palestijnse politie sloot aanvankelijk de mogelijkheid van een interne Joodse familiale stammentwist niet uit.

De Palestijnse minister van Huisvesting roept op tot de bouw van nog meer illegale nederzettingen op Israëlisch grondgebied. Zijn Landbouwcollega beschuldigt Israëlische burgers van de Palestijnse staat ervan de kidnapping te vergoelijken. "Het zal niet lang duren eer de geschiedenis met jullie afrekent", schrijft hij op Facebook. De Palestijnse sociale media roepen op tot "wraak tegen Joden". "Het doden van Joden heeft niets te maken met racisme, maar met waarden", merkt één persoon op.

Illegale Palestijnse kolonisten zweren ondertussen wraak te nemen op Israëlische burgers. Woedende Palestijnse menigten trekken door de straten van Jeruzalem. "Dood aan de Joden", klinkt het. Onschuldige Joodse voorbijgangers worden aangevallen. Ondertussen duikt schokkend beeldmateriaal op van een Amerikaans-Israëlische tiener die mishandeld werd door de Palestijnse politie. De Palestijnse autoriteiten krijgen geen duidelijke veroordeling over hun lippen. De jongen wordt pas na twee dagen vrijgelaten.

De Palestijnse premier Abbas beslist ondertussen de "Palestijnse afschrikkingscapaciteit te herstellen". Zijn luchtmacht voert bombardementen uit op Tel Aviv en Haifa. Negen aanhangers van Likoed komen om het leven. De internationale gemeenschap komt niet verder dan een halfslachtige veroordeling. Palestijnse ministers roepen op tot herinvoering van de Palestijnse politiek van buitenrechtelijke executies van het leiderschap van Likoed en Het Joodse Huis. Hoewel er een maand na de ontvoering geen concrete bewijzen op tafel liggen tegen de twee vermeende kidnappers, blaast het Palestijnse leger hun huizen op. Hun familie komt zo op straat te staan. Joodse facties uit de omgeving van Tel Aviv blijven ondertussen raketten afvoeren op Bethlehem en Ramallah. Het Palestijnse kabinet overweegt een nieuwe grootscheepse militaire operatie.

Klinkt dit alles irreëel? Vervang 'Palestijns' door 'Israëlisch', 'Likoed' en 'Joods Huis' door 'Hamas', 'Abbas' door 'Netanyahu', 'Joden' door 'Arabieren', en je snapt beter wat er momenteel gaande is in Gaza, Oost-Jeruzalem en de Westelijke Jordaanoever. Vervang ze niet, en wereldleiders zouden over elkaar struikelen om een onmiddellijk einde aan dergelijke barbarij en collectieve bestraffing te eisen. Nu hoor je enkel dat "Israël het legitieme recht heeft zich te verdedigen tegen terreur".

Oog om oog
De moord op drie Israëlische jongeren is een afgrijselijke misdaad. De schuldigen moeten voor het gerecht worden gebracht en streng gestraft. De pijn van de ouders kan en mag nooit geminimaliseerd worden. Het afvuren van raketten vanuit Gaza op Israëlische doelwitten valt evenmin goed te praten. Zoals Gandhi zei: "Oog om oog, tand om tand maakt de hele wereld blind." Helaas wordt er al te zeer gefocust op het Israëlische leed en verliest men de Palestijnse realiteit uit het oog.

Sinds 2000 werden meer dan 1.500 Palestijnse kinderen gedood. Sinds 2000 begraven Palestijnse ouders om de drie dagen een kind. Jonge Palestijnen worden elke dag ontvoerd door het Israëlische leger, gearresteerd en vaak zonder aanklacht vastgehouden, gemarteld en gedood. De 'nevenschade' van een conflict tussen twee 'gelijke partijen', waarin degenen die bezet worden opgevoerd worden als 'terroristen' en de bezetters als 'slachtoffers'?

Palestijnen worden als bevolkingsgroep verantwoordelijk gehouden voor de terreur van enkelen, Israëli's niet. Wanneer Palestijnse kinderen gedood worden, is er sprake van 'zelfverdediging'. Palestijnen zijn slachtoffers van 'schermutselingen' of 'misverstanden', Israëli's enkel en alleen van 'terreur'.

De dood van drie Israëli's is de bron van een nationaal trauma dat onmiddellijke vergelding zou vereisen, terwijl de dood van het zoveelste Palestijnse kind hooguit kan rekenen op een klein krantenberichtje. Het zoveelste streepje in een naamloze databank van de VN. Is Israëlisch bloed meer waard dan Palestijns?

De "dood aan Arabieren" die dezer dagen op sociale media weerklinkt, is allesbehalve onschuldig. Het is niet het werk van enkele 'gekken'. Het is symptomatisch voor een samenleving die de afgelopen decennia steeds verder naar extreemrechts opschoof, waarbij men de ander, de 'Arabier', steeds meer is gaan ontmenselijken en demoniseren om een eeuwigdurende bezetting te rechtvaardigen.

Daar zijn wij in het Westen, door onze dubbele moraal en stilzwijgende instemming met de illegale bezetting van Palestijns grondgebied, niet enkel moreel maar ook feitelijk medeplichtig aan.

(Dit opiniestuk verscheen op 9 juli in De Morgen)

Vind Groen in je buurt

Vind je gemeente

We gebruiken cookies om er zeker van te zijn dat je onze website zo goed mogelijk beleeft. Lees meerOK