20 jun 2015

In memoriam: Ward Bosmans

Ward Bosmans is als publiek figuur samen te vatten in één woord: radikaal. Water in de wijn doen lag niet in zijn aard. Als Ward overtuigd was van een politieke lijn, dan had hij er veel voor over om die lijn consequent door te trekken. Ook al bracht hij zich daardoor zelf in een moeilijk parket.

Als medewerker van de vormingsdienst van de metaalbewerkersbond van het ACV botste hij geregeld met zijn toenmalige chef, Jef Houthuys, in het begin van de jaren zestig omdat hij het overlegsyndikalisme wou ombuigen tot een radikaal strijdsyndikalisme.

Toen hij die job combineerde met het hoofdredacteurschap van Radikaal, het blad van de christen-radikale CVP-jongeren in 1970, en een scherp-kritisch artikel schreef over het optreden van zijn eigen vakbond, tevens zijn werkgever, werd hij meteen ontslagen.

Ward was een van de radikaalste leden van het toenmalige, door journalist Hugo De Ridder genoemde, "wonderbureau" van de CVP-jongeren. Een overtrokken benaming voor een toch wel wonderlijk samenkomen van een aantal jongeren uit de christeliijke zuil die dachten de tekenen des tijds (mei '68 !) te hebben begrepen en samen ijverden voor een ontvoogdende pluralistische radikaal-democratische volkspartij.

Voor Ward betekende dit: niet collaboreren met machthebbers voor wie alles om het even was behalve de macht. Hij ging niet mee in de lange mars van de instellingen, zoals W.Martens, M.Smet en J.L. Dehaene dat met succes hebben gedaan. Hij zocht zijn eigen moeizame weg in de politiek via opeenvolgende projecten. Hij werd een bedrijvig lid van de redactie van De Nieuwe Maand, ontstaan als spreekbuis van de aanhangers van een progressieve frontvorming van voornamelijk christen-radikalen en socialisten. Hij probeerde vanuit diezelfde bezieling een nieuwe politieke formatie te lanceren onder de naam "Politiek Alternatief" en, toen dat niet van de grond kwam, werd hij een tijdje gemeenteraadslid voor de SP in Hove. Wijlen burgemeester Frank Swaelen zal het geweten hebben. De radicaliteit van Ward vond in dat Antwerpse slaapdorp geen uitweg. Zijn zoektocht naar een bedding voor zijn radikale dromen eindigde ten slotte bij Agalev. Anderen kunnen beter dan ik - ik gaf toen mijn radikaal engagmenet de vrije teugel bij de SP - beschrijven hoe Ward vanaf 1991 zijn politiek verhaal met groene inkt begon te schrijven.

Ik wil me wel gelukkig prijzen dat ik samen met Ward, mijn "compagnon de route" van bijna vijftig jaar geleden, tenslotte in Groen ben thuisgekomen waar het ons wordt gegund dat oude ideaal van progressieve frontvorming radikaal, eigenzinnig én eigentijds verder gestalte te geven. Bedankt Ward voor al dat heerlijks.

Paul Pataer

Vind Groen in je buurt

Vind je gemeente

We gebruiken cookies om er zeker van te zijn dat je onze website zo goed mogelijk beleeft. Lees meerOK