02 mei 2013

Leven kind kent geen prijs

De 7-jarige Viktor heeft een immuunziekte en kan maar overleven dankzij een medicijn dat 18.000 euro per maand kost. Minister Laurette Onkelinx (PS) en de voltallige federale regering moet beslissen of dat medicijn terugbetaald wordt. Er is een negatief advies van de commissie bevoegd voor terugbetaling, maar op basis van welke argumenten? En zal de minister dit advies volgen of niet?

Het UZ in Jette, de universiteit die de ziekte behandelt, weigert de factuur door te schuiven naar de ouders. Zij rekent op het gezond verstand. Laat ons dat ook maar doen. Hoeveel mag een mensenleven kosten? We zijn zo fier op onze gezondheidszorg, kunnen we de terugbetaling weigeren van een levensnoodzakelijk medicijn voor een aandoening waar dat jongetje niets aan kan doen? In al onze buurlanden wordt dit medicijn terugbetaald. Eén ding staat vast: we kunnen het niet maken om dat jongetje en zijn ouders aan hun lot over te laten.

Maar welke verantwoordelijkheid draagt het farmaceutisch bedrijf zelf? De prijs van het geneesmiddel is extreem hoog. Dankzij dit geneesmiddel had het bedrijf 1,12 miljard dollar aan inkomsten wereldwijd in 2012. In hoeverre is het moreel verdedigbaar dat een bedrijf dergelijke bedragen vraagt voor een levensreddend middel? Hebben we inzage in de ontwikkelingskosten van dergelijke geneesmiddelen? Hoeveel winst maakt het bedrijf en hoe verhoudt zich dat tot de kost van het geneesmiddel? Laten we deze zaken ook maar eens tegen het licht houden, want er komen nog Viktors op ons af. Dit is dé opportuniteit om globale, fundamentele vragen te stellen over de werking van de farmaceutische industrie.

Vind Groen in je buurt

Vind je gemeente

We gebruiken cookies om er zeker van te zijn dat je onze website zo goed mogelijk beleeft. Lees meerOK