Klasgemiddelde op rapport: "Focus op leerwinst individuele leerling"

do, 2017-11-30

Vandaag koppen verschillende kranten dat het klasgemiddelde op de schoolrapporten verdwijnt. Er ontspint zich een hevige discussie over of dit nu wel of geen goede zaak is. Elisabeth Meuleman roept op om vooral het hoofd koel te houden. Dit is geen bedreiging voor de kwaliteit van ons onderwijs zoals velen stellen, integendeel. 

Elisabeth MeulemanVlaams parlementslid

“Leerkrachten zijn beter geplaatst dan politici om te bepalen hoe zij hun leerlingen het beste klaarstomen voor de toekomst," aldus Elisabeth Meuleman. "Vanuit het beleid moeten we er mee voor zorgen dat niemand achter blijft: het aantal zittenblijvers moet teruggedrongen worden en kinderen met leerachterstand of –moeilijkheden moeten voldoende ondersteuning krijgen. Maar de discussie die er nu gevoerd wordt, begrijp ik niet.  Voor de tweede keer in nog geen week tijd wordt er in de Wetstraat ophef gemaakt over iets dat in het onderwijs al lang met succes wordt toegepast. Er zijn tal van leerkrachten die al jaren geleden besloten hebben om het gemiddelde en de mediaan van hun rapporten te halen en te focussen op de leerwinst van kinderen. Er is geen enkel onderzoek dat uitwijst dat kinderen daar slechter van worden. Ik zie ook niet in waarom dat het geval zou moeten zijn. Ja, kinderen moeten gemotiveerd worden om het beste uit zichzelf te halen. En ja, kinderen moeten klaargestoomd worden voor de toekomst, om sterk aan de meet te komen. Maar wat Groen betreft houdt dat niet in dat ze leren zichzelf te vergelijken met anderen. Integendeel. De sterkste mensen zijn zij die focussen op hun eigen motivaties, ontwikkeling en ambities. Een sprinter die opzij kijkt, komt nooit als eerste over de eindstreep. De bewering dat kinderen die geen gemiddelde of mediaan op hun rapport zien, niet klaargestoomd worden voor onze prestatiemaatschappij houdt wat ons betreft dan ook geen steek. Kinderen moeten leren focussen op hun eigen prestaties, op hun eigen winstmarges. En leerkrachten weten als de beste hoe zij hun leerlingen het beste zover brengen.” besluit Elisabeth Meuleman.