26 feb 2014

Opinie - België steunt regligieuze gezinsorganisaties in Oeganda

Nederland heeft een deel van zijn ontwikkelingssamenwerking aan Oeganda opgeschort. Dat doet het uit protest tegen de ondertekening van de antihomowet door president Museveni. Moet België het Nederlandse voorbeeld volgen? Vanuit de buik zeggen we onomwonden 'ja'. Maar misschien zijn verschuivingen binnen het hulpbudget meer op hun plaats. Want is het normaal dat een deel van de Belgische begrotingssteun naar organisaties vloeit die traditionele gezinsplanning ondersteunen en het antihomoklimaat ondersteunen?

Voortaan legt Oeganda levenslange gevangenisstraffen op aan iedereen die homoseksuele handelingen stelt. Er komt een meldingsplicht voor elke inwoner, en ouders en huisbazen van holebi's riskeren tot zeven jaar opsluiting. Toch is ontwikkelingssamenwerking gebruiken als sanctie een foute reflex, want de bevolking is het slachtoffer. Hulp opschorten zou voor Museveni bovendien het gedroomde alibi kunnen zijn om de economische schade in de schoenen van holebi's te schuiven.

De diplomatieke weg heeft nu voorrang, en dat lijkt ook premier Di Rupo te beseffen. President Museveni liet al verstaan dat hij overtuigd wil worden dat homoseksualiteit aangeboren is. Waar wacht minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders (MR) op om het vliegtuig te nemen met een stapel wetenschappelijk onderzoek onder de arm?

Maar er is meer nodig. Een deel van de 12 miljoen euro Belgische begrotingssteun komt volgens een rapport van het Instituut voor Tropische Geneeskunde uit oktober 2013 terecht bij vier Oegandese religieuze organisaties die traditionele gezinsplanning aanmoedigen. Het zijn organisaties die de vooroordelen over homo's bevestigen en kerken die de antihomowetgeving actief hebben ondersteund. Onze steun is dus niet alleen strijdig met de Belgische ontwikkelingsdoelstelling rond aidspreventie, maar is ook contraproductief in de strijd tegen discriminatie. Nog maar eens blijkt dat rechtstreekse begrotingssteun van ons land naar landen in het Zuiden niet traceerbaar genoeg is. Laten we dat soort steun in Oeganda maar heroriënteren naar lokale organisaties die werken rond mensenrechten en aidspreventie.

En als we dan toch in de spiegel kijken, mogen we ons ook afvragen waarom toenmalig minister van Ontwikkelingssamenwerking Paul Magnette (PS) geen voorwaarden met betrekking tot holebirechten opnam in ons samenwerkingsprogramma 2012-2016 met Oeganda. Het antihomoklimaat in Oeganda is al sinds 2006 problematisch. Dat heeft de publicatie van namen en foto's van (vermeende) homo's in kranten wel duidelijk gemaakt.

(Dit opiniestuk verscheen op 26 februari 2014 in De Standaard)

Vind Groen in je buurt

Vind je gemeente

We gebruiken cookies om er zeker van te zijn dat je onze website zo goed mogelijk beleeft. Lees meerOK