10 maa 2015

Opinie - Beste Marc Coucke, verknal de laatste stukjes kust niet met een tweede Atlantik Wall

Beste Marc Coucke, we spraken elkaar voor het eerst aan een worstenkraam in het voetbalstadion van KV Oostende. Maar nu gaat het niet meer over een groter stadion, maar over 67 km Belgische kust. Met je recente miljoeneninvestering in een van de snelst groeiende projectontwikkelaars in West-Vlaanderen heb je jezelf een zitje in de cockpit gekocht. Op scherp: jij bepaalt mee hoe onze kustlijn er zal uitzien. Welke erfenis wil je nalaten?

Wij applaudisseren terecht voor elftallen met diepgang en voor ondernemers die investeren. Wie risico in zijn spel legt, gaat vooruit. Maar je hebt het in de pers over appartementen en nog meer hoogbouw aan de kust. Dan staat mijn hart stil. Laat ons elkaar geen Liesbeth noemen: hoe hoger, hoe meer er te verdienen valt. En het drama van overheden die bouwvergunningen uitreiken, is dat ze geen kl* aan hun lijf hebben om ongebreideld winstbejag aan banden te leggen. Wandel langs de dijk in Oostende, Blankenberge of Middelkerke en je ziet het resultaat: een betonnen muur van tien of vijftien verdiepingen hoog. Koekendozen, noemen ze dat bij ons.

De kust heeft vele minnaars, maar is teergevoelig. Ze is zoveel meer dan het jachtterrein van projectontwikkelaars. Toeristen, tweedeverblijvers, maar ook lokale inwoners, gezinnen en natuurliefhebbers willen een stukje kust. Tussen al die belangen is een nieuw evenwicht nodig. Welke kustgemeenten willen we?

Een projectontwikkelaar in Oostende heeft van de lokale overheid de toestemming gekregen om massieve hoogbouw zoals The White op te trekken, hét woonproject van het decennium. Pal achter de zo gecontesteerde Atlantik Wall uit de jaren zestig, op amper 100 meter van de zee, zal een tweede linie hoogbouw verijzen. Een megacomplex met 800 appartementen tot meer dan 20 verdiepingen hoog. Het zoveelste concept dat mikt op tweedeverblijvers en senioren uit het binnenland.

Meer dan in de jaren zestig komt het protest nu uit brede lagen van de samenleving: buurtbewoners en stedenbouwkundigen; gezinnen die het beu zijn om in Oostende geen plek te vinden. Van de 3.000 nieuwe woningen die Oostende in deze legislatuur wil bouwen, moeten er maar 750 gezinswoningen zijn. Een complete scheeftrekking.

Het is ongetwijfeld verleidelijk om te gaan voor hoogbouw en dus winstmaximalisatie, maar ik durf je vragen kant te kiezen voor een ander verhaal waar kwaliteit en vernieuwing voorop staan. Geen woontorens, maar modulaire eenheden op maat van gezinnen met kinderen. Woonprojecten met groen, gemeenschappelijke tuinen en opbergruimte, plekken voor ontmoeting en sociale controle. Co-housing en kangoeroewonen zullen alleen maar toenemen. Anticipeer daarop. Mét 'landmarks' waar een stad zich aan kan optrekken. Schrijf architectuurwedstrijden uit en denk 'out of the box'. Koester ook de schaarse open ruimte aan onze kust. Verknal de laatste stukjes duinen en natuur niet.

Denk aan de historisch waardevolle panden uit de belle époque en het interbellum, die zeker in Oostende met de regelmaat van de klok afgebroken worden voor nieuwbouw. Gerenoveerde erfgoedpanden zijn gezinswoningen, maar ze geven ook historisch reliëf en maken een stad aantrekkelijk. Waarom geen rollend investeringsfonds opzetten, waarbij je dat soort oude panden opkoopt, renoveert en weer op de markt brengt?

Eerlijk gezegd, Marc, geloof ik nooit dat jij enkel herinnerd wilt worden als de derde rijkste man van België. Onze kust smeekt om visionairen. Ook ondernemers. We hebben een kwantumsprong nodig. Als je daartoe kunt bijdragen, verdien je een standbeeld op de dijk van Oostende. Laten we zeggen, maximaal 5 meter hoog. Akkoord?

(Dit opiniestuk verscheen op dinsdag 10 maart in De Morgen)

Vind Groen in je buurt

Vind je gemeente

We gebruiken cookies om er zeker van te zijn dat je onze website zo goed mogelijk beleeft. Lees meerOK