30 sep 2010

Peeters is Hemingway niet. Of toch?

Maandag 27 september verdedigde minister-president Kris Peeters de Septemberverklaring van de Vlaamse Regering voor het Vlaams Parlement. Zoals we dat van hem gewoon zijn, veel mooie woorden met zelfs een snuifje literatuur als smaakmaker. Een citaat van niemand minder dan Ernest Hemingway werd erbij gehaald: 'Moed is elegantie in de vuurlijn.'

Mooi. Maar helaas niet overtuigend.

Hemingway zou volgens zijn biograaf ook iets anders over moed gezegd hebben: 'Moed is... de vlucht vooruit'. Een citaat dat m.i. veel beter bij deze Vlaamse regering past.

Het leek maandag wel of we in Vlaanderen in de beste van alle mogelijke werelden leven. Misschien staan een aantal indicatoren op rood en zakken we ietsje weg in enkele rankings. Maar dat kan de pret niet drukken. We moeten ophouden met jammeren want dat is slecht voor ons welbevinden en voor onze eigendunk.

Helaas wordt deze mening niet langer meer door iedereen gedeeld. Veel vroegere medestanders van Kris Peeters laten nu kritische geluiden horen.

De Bond Beter Leefmilieu ontwaart in Vlaanderen wel - op zich - nuttige initiatieven rond de groene economie maar die gaan niet naar de kern van de zaak. Daarom is het nodig dat er snel een masterplan groene economie komt. Omdat een vergroening van de economie positief is voor de tewerkstelling en voor onze internationale concurrentiepositie. Dat masterplan, hoewel al lang aangekondigd, blijft uit. Ook Christine Broux, manager van Flanders Cleantech Association mist enige ‘sense of urgency' rond de uitbouw van een groene economie in Vlaanderen. In plaats van groen, moet Vlaanderen rood van schaamte zijn.

In de Septemberverklaring werd verschillende malen, geschermd met woorden als ‘duurzaam' en ‘groen'. Maar het blijft bij woorden en PR - echte daden blijven uit. Groenwassen, noemen we dat. De werkelijkheid is dat we de sneltrein van de groene economie, groene investeringen en duurzame jobs domweg aan het missen zijn. Het nieuwe is dat Groen! dit niet meer alleen zegt.

Ook vanuit klassieke economische middens komt kritiek op de regelneverij en de aanpak van de Vlaamse overheid. Voka, Itinera e.a. zijn vragende partij voor een transparante besluitvorming en het meer au sérieux nemen van maatschappelijke kosten-baten anayles van grote infrastructuurwerken. Voka pleit zelf voor de snelle invoering van een kilometerheffing, Vlaanderen wacht af.

Ook de vakbonden zijn weinig enthousiast. Besparingen bij de VDAB terwijl we meer mensen aan het werk willen en moeten zetten, waar is de logica? Het terugschroeven van het systeem van opleidingcheques, de tewerkstellingspremies voor 50-plussers en de Vlaamse ondersteuningspremie voor arbeidsgehandicapten, het ziet er niet goed uit voor de tewerkstelling van kansengroepen...

De Vlaamse Regering wil vooral besparen. Van een echte visie op een warm en duurzaam Vlaanderen is weinig terug te vinden. We hebben in Vlaanderen al veel tijd verloren. Terwijl heel wat regio's in de wereld de knop al hebben omgedraaid en volop werk maken van innoverend onderzoek, duurzame investeringen, groene jobs en een groene economie, blijft deze regering de kat uit de boom kijken.

Aan één regering van lopende zaken heeft dit land nochtans al genoeg. Kris Peeters pakt nu uit met dezelfde aankondigingen als een jaar geleden. Zelfs met dezelfde frases en citaten. Maar wie gelooft hem nog? De Vlaamse regering is ook een regering van lopende zaken geworden, een regering die alles op zijn beloop laat.

En als we het dan nog maar eens over Hemingway hebben. Misschien moet de minister-president ‘de oude man en de zee' eens herlezen. Met het begrotingsevenwicht heeft hij een grote vis gevangen en aan zijn boot vastgemaakt.

Maar de zelfgenoegzaamheid die ik meende te ontwaren in de Septemberverklaring trekt haaien aan. Hopelijk komt hij dan ook niet met een afgekloven vissenkarkas aan op het strand.

Vind Groen in je buurt

Vind je gemeente

We gebruiken cookies om er zeker van te zijn dat je onze website zo goed mogelijk beleeft. Lees meerOK