17 nov 2010

Peeters weigert te antwoorden over interprofessioneel akkoord

Het huidige interprofessioneel akkoord voor de welzijns-, gezondheids- en socio-culturele sector loopt eind 2010 af. De sector vraagt al maanden om daarover te onderhandelen, maar de Vlaamse regering houdt de boot af. Nu blijkt dat de Vlaamse regering geen extra middelen heeft voorzien voor betere arbeids- en loonsvoorwaarden binnen de sector. Een eventuele verbetering van het statuut kan dus enkel ten koste van het wegwerken van de wachtlijsten. Mieke Vogels wilde vandaag in het Vlaams Parlement aan minister-president Kris Peeters vragen waarom hij het gesprek met de vakbonden uit de weg blijft gaan. Maar de vraag werd geweigerd. Benieuwd wat Peeters vrijdag zal vertellen aan de manifestanten die in een nieuwe Witte Woede door Brussel zullen trekken.

Normaal moet er voor het einde van het jaar een nieuw akkoord zijn dat de loon- en arbeidsvoorwaarden regelt voor de tienduizenden werknemers in de welzijns-, gezondheids- en socio-culturele sector. De vakbonden bezorgden hun voorstellen aan de Vlaamse Regering in het voorjaar, maar het bleef oorverdovend stil. Na een betoging werden de bonden welgeteld één keer ontvangen. Nieuwe afspraken werden telkens opnieuw afgelast door de Vlaamse Regering. Waarop wacht Kris Peeters om een nieuw akkoord te sluiten? Op een nieuwe federale regering ? De Vlaamse minister-president is nochtans een grote pleitbezorger van de Copernicaanse revolutie. Dit is een uitgelezen mogelijkheid om te tonen dat hij het meent. Peeters hoeft niet te wachten op een federale regering om een eigen Vlaams beleid uit te tekenen voor de sociale sector. Op die manier kan hij het voortouw nemen in de uitbouw van het ‘warme Vlaanderen’ dat hem zo dierbaar is.
Zoals het er nu uit ziet wordt het warme Vlaanderen inderdaad een koude leugen. Tijdens de begrotingsbespreking verklaarde minister van Welzijn Vandeurzen dat er voor deze onderhandelingen geen aparte provisie voorzien is binnen de meerjarenbegroting. De middelen moeten dus worden gezocht binnen de bestaande budgetten van de betrokken ministers, lees: de middelen voorzien voor het ‘uitbreidingsbeleid’, het wegwerken van de eindeloze wachtlijsten dus. Nochtans is iedereen het erover eens dat de loon- en arbeidsvoorwaarden voor de werkers in deze fel bevraagde sectoren moeten verbeteren. Zo werd al lang beloofd werk te maken van een tweede pensioenpeiler. Maar dit kan en mag niet ten koste gaan van het wegwerken van de wachtlijsten. Deze regering zet de werknemers van de sector dan ook op tegen de mensen die sinds jaren wachten op de zorg waarop ze recht hebben.

Vind Groen in je buurt

Vind je gemeente

We gebruiken cookies om er zeker van te zijn dat je onze website zo goed mogelijk beleeft. Lees meerOK