Welzijn en zorg

Voor al wie hulp of zorg nodig heeft, wil Groen garanties aanreiken. Nu botsen we op wachtlijsten van in de crèche tot in het rusthuis. In onze gezondheidszorg vinden we het vanzelfsprekend om géén maanden te moeten wachten op verzorging. Wat in de gezondheidszorg kan, moet ook voor de andere zorg kunnen: zorg voor ouderen, voor personen met een handicap, voor jongeren .. Het welzijnsbeleid van Groen zegt: “Wij staan voor je klaar” en niet: “Trek je plan”.

Meer in detail

De wachtlijsten in de welzijnsector zijn de voorbije tien jaar alleen maar langer geworden. Dat is een rijke regio als de onze onwaardig. We hebben lang genoeg gewacht: Groen wil een zorggarantie voor al wie zorg nodig heeft. We willen dat bereiken met onder andere een volwaardige zorgverzekering. Zoals onze ziekteverzekering garandeert zo’n zorgverzekering de nodige zorgen aan al wie die nodig heeft. 

Onze samenleving verwacht almaar vaker dat onze naaste omgeving de verantwoordelijkheid op zich neemt voor de zorg. Op zich is dat een waardevol principe, want de zorg kan zo plaatsvinden in een vertrouwde omgeving en dat is voor veel mensen nog altijd de eerste keuze. Maar mantelzorg mag niet opgelegd worden of een synoniem worden voor “Trek je plan”. Groen wil de garantie dat er op korte termijn een oplossing wordt aangereikt, als de mantelzorgers de zorg niet langer aankunnen. Het is broodnodig dat we mantelzorgers en vrijwilligers beter ondersteunen.

Ouderen, mensen met een beperking of anderen met nood aan ondersteuning hebben meer en meer nood aan aangepaste woonvormen. Een kleine groep kan terecht in een kwalitatieve, gesubsidieerde woonvorm, maar een steeds grotere groep belandt op een wachtlijst. Er zijn meer middelen nodig voor aangepaste huisvesting in de eigen buurt, maar Groen wil eerst en vooral de bestaande middelen anders en creatiever inzetten. We pleiten voor minder overbodige regeltjes, voor voorzieningen en voor meer ondersteuning voor nieuwe woonvormen en kleinschalige initiatieven. 

In de welzijnsector van morgen staat de vraag van de hulpvrager centraal, niet de voorziening. Wie hulp vraagt, wordt regisseur van zijn eigen ondersteuning of zorg. Alleen via een lokale, kleinschalige aanpak – georganiseerd per wijk of per gemeente bijvoorbeeld – komen we tot een zorgsysteem op maat: snel en dicht in de buurt van degenen die zorg nodig hebben. Vanuit een centraal, rigide of verzuild systeem lukt dat niet.