10 nov 2015

Waar zitten ze, de uitdagers van Bart De Wever?

Het vluchtelingendebat draait al lang niet meer om feiten, maar is een ideeënstrijd. Bart De Wever heeft te veel publiek en te weinig uitdagers. Zijn supporters zitten zowel in de oppositie als in de meerderheid. Ook zijn uitdagers moeten dus de partijgrenzen overstijgen.

Dirk Van den Bulcke, Commissaris-Generaal voor de Vluchtelingen en Staatlozen, weigert te spreken over een asiel"crisis". Hij weet verduiveld goed waarom. Het woord "crisis" rechtvaardigt uitzonderlijke uitspraken en beleidsmaatregelen. En dan wordt het gevaarlijk. Eerst enkele cijfers. Van januari tot oktober werden in ons land zo'n 27.000 asielaanvragen ingediend. Tegen het einde van het jaar hoopt de regering 37.000 opvangplaatsen aan te bieden. Dat zijn ontegensprekelijk hoge aantallen. Maar in het jaar 2000 waren er in ons land 42.691 asielaanvragen en in 2011 waren dat er 25.479.

Stel dat dit jaar 35.000 mensen asiel aanvragen en 70% daarvan als vluchteling erkend wordt. Dan spreken we over 25.000 mensen of 0,2% van onze bevolking. Die mensen moeten we vervolgens verplicht integreren, Nederlands aanleren en naar een job begeleiden. Moeilijk? Absoluut. Haalbaar? Natuurlijk. Maar om dergelijke feiten gaat het al lang niet meer. Vandaag gaat het om discours en sfeerzetting.

België wordt zogezegd overspoeld. Het is een terminologie die vroeger door het Vlaams Blok werd gebruikt en nu door fatsoenlijke beleidsmakers wordt geïmpliceerd. Aan mannen, vrouwen en kinderen op de vlucht voor oorlog, verkrachting en brandbommen zegt Theo Francken dat ze beter niet naar België komen. Per brief probeert hij Irakese schijnvluchtelingen weg te houden. Dat zo ook legitieme oorlogsvluchtelingen worden afgeschrikt om in ons land hulp te vragen, deert Francken niet.

Ondertussen schrijft Bart De Wever een brief aan conservatief Europa om de Conventie van Genève op te blazen en om de sociale rechten van nieuwkomers in het vizier te nemen. Minder kindergeld, minder leefloon... Alsmaar minder, minder, minder. Sinds dit weekend ligt ook een quorum voor oorlogsvluchtelingen op tafel. Een gezin op de vlucht uit de hel van Aleppo? Eventjes tellen... sorry, u bent het gezin te veel. Terug naar start. En we geven er een oprotpremie bovenop. Het is smullen geblazen, voor de Vlaamse onderbuik.

Schaars zijn zij die tegen de stroom ingaan. Hier en daar een hoofdredacteur met een moedige opinie of fact check (ook van de grootste krant van Vlaanderen, waarvoor hulde). Af en toe een niche-filosoof. Een handvol kleine NGO's. Enkele politici. En dan hebben we het zowat gehad.

In het amfitheater staat slechts één man. Een gladiator zonder uitdager. Iedereen is publiek en kijkt in zijn richting. Met een half oog houdt Bart De Wever die kleine invaller naast het veld in het oog. Het Vlaams Belang, dat niet mag meespelen maar druk gesticulerend de aandacht van het publiek wil trekken. Voor het overige is hij zege zeker. Maar het is gemakkelijk om een boodschap te verkondigen die drijft op wat een groot deel van de publieke opinie al denkt.

Ook in Nederland is er zo'n semipoliticus die in de peilingen hoge toppen scheert. Retorisch talent is één ding, brieven schrijven een tweede, maar een echt politicus onderscheidt zich met oplossingen. Een doordenkertje: op welk thema heeft De Wever het maatschappelijk denken in ons land al significant veranderd?

De gebraden kippen vliegen in het rond. Hoelang laten we nog toe dat één man het publieke forum monopoliseert? Met Groen hebben we onze voorstellen al keer op keer geformuleerd. Ik kan me niet voorstellen dat enkel wij het als onze morele plicht zien om oorlogsvluchtelingen op te vangen. Als er nog een spatje Volksunie aan de N-VA kleeft, is het hoog tijd om recht te staan. Ook de progressieve volksvertegenwoordigers van CD&V en Open Vld moeten de handschoen opnemen.

We kunnen bijvoorbeeld starten met deze twee lastige vragen.

Zowat elke dag is er een nieuw N-VA-ballonnetje rond de vluchtelingenproblematiek. Het zou mooi zijn om in hetzelfde tempo voorstellen te zien die de oorzaken aanpakken zodat de instroom vermindert. Stopzetten van steun aan het corrupte Saoedische regime die de ganse regio vergiftigt met haar extreem-religieuze ideologie. De wapenhandel droogleggen. Minder CO2-uitstoot voor minder klimaatvluchtelingen. Waar blijft de kracht van de verandering? Of wil de N-VA werkelijk alleen maar aan symptoombestrijding doen?

Ons land heeft nood aan zuurstof, creativiteit en verjonging. Een impuls voor onze economie. De Europese Commissie heeft vorige week berekend dat de vluchtelingenstroom op termijn een positief effect van 0,25% heeft op de economie. De werkgevers hebben dit al lang in de smiezen en lanceerden een maand geleden een manifest aan de overheid om de kansen maximaal te grijpen. Waarom horen we de N-VA daar niet over? Staat hun gesloten nationalistische ideologie in de weg van een actieve, open kijk op economie en samenleving?

Mag deze vrije tribune een uitnodiging zijn om een streep in het zand te trekken. Ons DNA van normen en waarden staat op het spel. Tot daar en niet verder.

Dit opiniestuk verscheen op dinsdag 10 november 2015 in De Morgen.

Vind Groen in je buurt

Vind je gemeente

We gebruiken cookies om er zeker van te zijn dat je onze website zo goed mogelijk beleeft. Lees meerOK