Groen: "Nog tien jaar lang toxische PFAS in ons drinkwater uit de kraan"

Dit plan beschermt de vervuilers, niet onze gezondheid - en laat gezinnen opdraaien voor een factuur van miljarden.

De Vlaamse regering bereikte maandagavond een akkoord over het drinkwaterplan van minister Jo Brouns. Boeren moeten tegen 2036 stoppen met PFAS-houdende pesticiden en voor triazolen in West-Vlaanderen komt er een tijdelijke afwijking van drie jaar op de norm. Groen-parlementslid Mieke Schauvliege reageert: "Dit plan beschermt alleen vervuilers, niet ons drinkwater, niet onze gezondheid. Uit één op de vier kranen in Vlaanderen stroomt water met zo veel PFAS dat het niet veilig is voor kleine kinderen om te drinken. In West-Vlaanderen is er sprake van een gezondheidscrisis. Maar wat zegt de Vlaamse regering? Over 10 jaar wordt het beter, en in de tussentijd versoepelen we de normen. Dit is echt hallucinant."

Concreet mogen boeren in heel Vlaanderen nog tot 2036 PFAS-houdende pesticiden gebruiken, zij het in een trapsgewijze uitfasering met tussenmijlpalen en verplichte alternatieven. Voor triazolen, een afbraakproduct van schimmelwerende pesticiden, krijgt West-Vlaanderen wellicht drie jaar extra tijd om de norm van één microgram per liter te halen. Intussen blijven die stoffen gewoon in het drinkwater. "PFAS is gelinkt aan allerlei gezondheidsproblemen, zoals immuniteitsschade, vruchtbaarheidsproblemen, hart- en vaatziekten en kanker. Toch vindt deze regering het niet urgent genoeg om nu in te grijpen en schuift ze het probleem op de lange baan", aldus Schauvliege.

Het plan voorziet ook in strengere lozingsnormen voor de industrie in drinkwatergebied en bijkomende investeringen in riolering. Maar Schauvliege wijst op een fundamenteel probleem in de aanpak: "Industriële bedrijven moeten in drinkwatergebied strengere lozingsnormen naleven dan elders, alsof vervuiling netjes stopt aan de grens van een waterwinningszone. De Raad van State heeft al gewaarschuwd dat dit juridisch problematisch is. Bovendien blijft de deur openstaan voor de industrie om mee normen te bepalen voor nieuwe, potentieel schadelijke stoffen. Dat ondermijnt de onafhankelijkheid van wetenschappelijke normstelling."

Groen dringt al langer aan op een verbod op PFAS en om de vervuiling bij de bron aan te pakken. Schauvliege: "De kosten om PFAS op te ruimen lopen op tot zo'n 6,2 miljard euro per jaar. Gewone gezinnen betalen dit via een duurdere drinkwaterfactuur. Dat is onaanvaardbaar. De oplossing: pak de vervuiling aan de bron aan, en laat de vervuiler betalen."