Meer dan 70 procent boskap gebeurde voorbije 10 jaar in Antwerpen en Limburg

10 December 2025

Meer dan 70 procent boskap gebeurde voorbije 10 jaar in Antwerpen en Limburg

"In plaats van dat opeenvolgende regeringen volop inzetten op bosbescherming, bleef de kettingzaag jaar na jaar draaien"

Tussen 2014 en 2024 verdween in Limburg 920 hectare bos, goed voor 33 procent van de totale oppervlakte gekapt bos in Vlaanderen. In Antwerpen zijn de cijfers zo mogelijk nog onrustwekkender: daar verdween maar liefst 1.100 hectare bos, wat neerkomt op 39 procent van de totale oppervlakte gekapt bos in Vlaanderen. "Vlaanderen is een van de meest bosarme regio's van Europa. Limburg en Antwerpen beschikken nog over het meeste bos van de vijf Vlaamse provincies, maar dat gaat daar ook in schrikbarend tempo achteruit", waarschuwt Groen-fractieleidster Mieke Schauvliege die de cijfers op een rijtje zetten. "Het is dringend tijd dat deze Vlaamse regering wakker wordt en voor een omslag zorgt in het beleid."

In totaal werden er tussen 2014 en 2024 voor heel Vlaanderen 10.163 ontbossingsvergunningen uitgedeeld. Het resultaat doet duizelen: meer dan 2.800 hectare bos ging daardoor tegen de vlakte. Dat is een gebied ongeveer zo groot als de gemeente Zaventem. Meer dan 70 procent daarvan werd gekapt in de provincies Antwerpen en Limburg. Het meeste bosgebied verdween in de provinciehoofdsteden. In de Stad Antwerpen verdween 246 hectare, in Genk verdween iets meer dan 200 hectare bos.

"In plaats van dat opeenvolgende regeringen volop inzetten op bosbescherming, bleef de kettingzaag jaar na jaar draaien", aldus Schauvliege. "Vlaanderen is enorm kwetsbaar voor periodes van droogte en overstromingen. De beste en goedkoopste bescherming die we daartegen hebben wordt hectare per hectare opgeofferd. Dit is heel verontrustend."

Bossen beter beschermen
De groenen dienen een voorstel in het Vlaams Parlement in om de Vlaamse bossen beter te beschermen. Daarvoor zijn er maatregelen op vier domeinen nodig. Allereerst is er strengere regelgeving nodig", benadrukt Schauvliege. "Vandaag is het bijna alsof je een ontbossingsvergunning mee krijgt bij de cornflakes, zo achteloos worden ze uitgedeeld." De groenen willen dat bijvoorbeeld de ecologische waarde van een bos veel zwaarder doorweegt bij het overwegen van een dossier. Daarnaast wil Groen dat niet de gemeente, maar het Agentschap Natuur en Bos instaat voor het uitreiken van ontbossingsvergunningen.

Los van het vergunningenbeleid is er ook nood aan een betere bescherming van bosgebied. "De laatste duinen in Vlaanderen zijn gered via het Duinendecreet. Voor onze bossen is nu gelijkaardig beleid nodig: op die manier zouden we de meest waardevolle bossen permanent en definitief kunnen beschermen van de kap", aldus Schauvliege. Als laatste is er nood aan een 'bomenboekhouding': hoeveel bos er exact is in heel Vlaanderen en hoeveel er met vergunning - of illegaal - verdwijnt: vandaag heeft niemand er een volledig zicht op. De groenen willen dat de regering dat in kaart brengt, eventueel met de hulp van de burgers via een citizen science project, zodat er een volledige, gebiedsdekkende inventarisatie van het bos in Vlaanderen kan gebeuren.

"Met elke boom die tegen de vlakte gaat, wordt Vlaanderen een stukje kwetsbaarder voor de klimaatcrisis. Het beste moment zorgzamer om te gaan met onze bossen was jaren geleden. Het tweede beste moment is nu. Er is geen tijd te verliezen", besluit Schauvliege.

 

Blijf op de hoogte van Miekes werk