Treinen die zomaar je halte overslaan: al meer dan 2200 keer dit jaar

Staf Aerts: 'Dat een trein zomaar voorbijrijdt zonder te stoppen, ondermijnt dat vertrouwen. En dat vertrouwen heb je net broodnodig als je wil dat mensen de trein blijven nemen'

Je staat op het perron te wachten, en je ziet je trein... voorbijrijden. Zonder te stoppen. Het overkomt elke dag gemiddeld meer dan twee treinen op het Belgische spoor: een geplande halte wordt op het laatste moment geschrapt om vertraging in te halen.

Staf Aerts kaartte dit probleem al meermaals aan in het parlement — voor hem is dit geen bijzaak, maar een kwestie van respect voor de reiziger. "Een trein die je gewoon voorbij ziet rijden zonder te stoppen: dat is geen detail, dat is een belofte die gebroken wordt aan elke reiziger die op dat perron staat." Hij wees erop dat reizigers vaak pas enkele minuten op voorhand horen dat hun trein niet stopt, en dat dit het vertrouwen in de trein als betrouwbaar vervoermiddel ondermijnt.

Die aandacht wierp intussen vruchten af: sindsdien lijkt het fenomeen aan een neerwaartse trend bezig. Waar Ombudsrail voor de eerste helft van 2025 nog 904 overgeslagen haltes telde, spreekt Infrabel voor dezelfde periode in 2026 over 442 gevallen, de helft minder. Minister Crucke waarschuwt wel dat beide cijfers op een verschillende telmethode zijn gebaseerd en dus niet perfect één-op-één vergelijkbaar zijn, maar de richting is bemoedigend.

Wat zeggen de cijfers?

In de eerste helft van 2026 sloegen 442 treinen minstens één geplande halte over. Dat is gemiddeld meer dan 2 per dag. Samen goed voor 2231 overgeslagen haltes, of 0,03% van alle geplande stops. Ook in 2025 kwam dit voor: toen ging het om 6035 overgeslagen haltes op het volledige jaar, of 0,05% van de 13,3 miljoen geplande stops.

Ook grotere of regionale stations blijven niet gespaard: in onder meer Halle, Eigenbrakel, Schaarbeek, Waterloo en Zaventem werden geplande haltes overgeslagen, weliswaar in minder dan 0,5% van de gevallen daar.

Waarom gebeurt dit?

Volgens de NMBS gaat het om een uitzonderlijke ingreep, geen standaardpraktijk. Een vertraagde trein kan een sneeuwbaleffect veroorzaken: andere treinen die vertraging oplopen, aansluitingen die in het gedrang komen, of een terugrit die niet meer haalbaar is. In dat geval beslist de centrale dispatching om een halte te schrappen zodat de trein zijn eindbestemming toch tijdig haalt. Uitzonderlijk kan de maatregel ook om veiligheidsredenen genomen worden, bijvoorbeeld bij een verdacht pakket op een perron.

Er gelden hierbij formeel regels: de beslissing moet minstens tien minuten vóór het laatste bediende station worden aangekondigd, zowel aan boord als in het station zelf, en er moet in principe binnen twintig minuten een alternatief voorhanden zijn. Overstapstations en grote stations worden normaal niet overgeslagen, behalve om veiligheidsredenen. Toch ontving Staf Aerts al getuigenissen van mensen die hebben ervaren dat er veel te laat gecommuniceerd werd. Staf Aerts: "Op papier klinkt tien minuten vooraf en twintig minuten wachttijd redelijk. Maar reizigers die ik spreek, vertellen iets anders: te laat verwittigd, aan hun lot overgelaten op een perron. Regels op papier lossen niets op als ze niet worden nageleefd."

En de reiziger?

Reizigersorganisaties en Ombudsrail blijven kritisch: in de praktijk horen reizigers vaak pas op het laatste moment dat hun trein niet stopt. Het exacte aantal reizigers dat hierdoor een aansluiting, afspraak of bestemming mist, wordt door de NMBS niet systematisch bijgehouden. Wie toch schade of onredelijke hinder ondervindt, kan wel terecht bij de klantendienst, die elk dossier individueel bekijkt.

Dankzij het aanhoudende aandringen van onder meer Staf Aerts komt er stilaan meer transparantie: Infrabel publiceert sinds dit jaar maandelijkse open data over treinen met een gewijzigd haltepatroon. Een stap vooruit, al blijft de vraag naar één uniforme, sluitende registratie overeind, zodat reizigers en parlement dit soort problemen op de voet kunnen blijven volgen.

Staf Aerts: "Reizigers moeten erop kunnen vertrouwen dat hun trein stopt waar het hoort. Dat een trein zomaar voorbijrijdt zonder te stoppen, ondermijnt dat vertrouwen. En dat vertrouwen heb je net broodnodig als je wil dat mensen de trein blijven nemen."